Tułacz pstry

©

Houttuynia cordata „Chameleon”

Opis

Rodzina: Saururaceae-jaszczurcowate.

Oficjalną polska nazwą jest ‚Pstrolistka sercowata’. Z uwagi na znikomą jej popularność postanowiłam zostać przy starszej nazwie bardziej zapadającej w pamięć i z pewnymi tradycjami. W ogrodach rzadko uprawia się roślinę gatunkową, która ma zielono-niebieskawe liście z wyraźnym rdzawym brzegiem. Z racji swych cech takich jak płożące i łatwo ukorzeniające się pędy potrafi w krótkim czasie stworzyć zielony dywan na znacznym obszarze jeśli tylko ziemia będzie miała wystarczająco wilgoci. Roślina kwitnie tworząc dość gruby walcowaty kłos ułożony z kremowych niepozornych kwiatków. Cecha zdobniczą tego kwiatostanu są czysto białe podsadki czyli specjalnie przystosowane liście. Cały kwiatostan ma około 2,5 cm wysokości. Stosunkowo niedawno wyhodowano odmianę o wielu podsadkach. Mieszaniec ma jednak liście jak roślina gatunkowa. Roślina prawdopodobnie nie zrobiłaby kariery w ogrodach przydomowych gdzie ekspansywność jest wielką wadą gdyby nie kolorowe liście odmiany ‚Chameleon’. Wydaje się, że ekspansywność kolorowej odmiany jest nieco mniejsza.

Występowanie

Środkowa i Wschodnia Azja, od podnóży Himalajów po Japonię. Właśnie z Japonii trafiła do Europy.

Wysokość

Przeciętnie 40 cm.

Termin kwitnienia

Od połowy lipca do połowy września.

Kolor kwiatu

Prawdziwe niepozorne kwiaty są kremowo-żółte. Podsadki czysto białe z satynowym połyskiem.

Stanowisko

Roślinę gatunkową sadzimy w lekkim cieniu. Natomiast odmiany pstrolistne mają to do siebie, że ich liście piękniej się wybarwiają na stanowiskach słonecznych chociaż znoszą lekkie ocienienie.

Wymagania

Tą roślinę można nazwać rośliną bez wymagań. Urośnie praktycznie wszędzie. Trzeba jednak pamiętać, że jest to roślina terenów o dużej wilgotności gleby. Potrafi rosnąć nawet zanurzona w płytkiej wodzie. Chcąc mieć imponującą roślinę trzeba jej zapewnić stale wilgotną glebę w trakcie sezony wegetacyjnego Dotyczy to szczególnie stanowisk w pełnym słońcu. Pamiętajmy jednak by każdej wiosny w dość bezwzględny sposób odciąć i wykopać rozłogi by roślina zachowała odpowiadający nam rozmiar. Przy czym z czynnością tą czekamy, aż roślina pojawi się na powierzchni, a rusza wiosną dość późno.

Mrozoodporność

Młode nasadzenia trzeba bezwzględnie zabezpieczać nawet na terenie zachodnim naszego kraju. Starsze egzemplarze na tym terenie poradzą sobie same. Natomiast na terenach o ostrzejszym klimacie roślinę lepiej okryć nawet tą starszą. Tym bardziej jeśli rośnie na terenach o glebach ciężkich czy podmokłych.

Rozmnażanie

Najprościej rozmnożyć przez podział rozrośniętego egzemplarza. Jeśli potrzebujemy więcej egzemplarzy pozostaje nam rozmnażanie przez sadzonk i pędowe zielne. Po około 3 tygodniach na roślinie zaczynają pojawiać nowe przyrosty.  Nie d opuszczajmy by sadzonki nam zakwitły. Po pojawieniu się 2 pary nowych liści uszczykujemy wierzchołek zmuszając tym roślinę do lepszego krzewienia się.

Choroby i szkodniki

Roślina wyjątkowo odporna na zagrożenia.

Uwagi

Jeśli mamy podłoże w typie gleb torfowych proponuję uprawiać roślinę w dość głębokim pojemniku bez dna. Będzie to dobre zabezpieczenie przed rozrostem rozłogów rośliny.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 282 other followers