Paciorecznik ogrodowy

 

Canna x indica

 

 

Opis

Rodzina: Cannaceae – paciorecznikowate

Roślina tworzy grube, rozgałęziające się, mięsiste kłącza. Liście duże, jajowato-lancetowate, zielone lub czerwonobrunatne.

Liście same w sobie potrafią być ozdobą rośliny szczególnie jak hodowcy zadbali o piękny rysunek na nich. Na końcach grubych, wewnątrz pustych pędów osadzone są w gronach kwiaty różnej wielkości. Trójpłatkowa korona, chociaż barwna jest mało efektowna, natomiast ozdobną częścią kwiatów są przekształcone pręciki. Cztery z nich w postaci prątniczek wyglądają jak płatki, a w piątym pręciku połowa pylnika jest normalnie wykształcona, drugą zaś część stanowi prątniczka.

Występowanie

W ogrodzie uprawiamy przede wszystkim roślina mieszańcowe. Gatunki wyjściowe pochodzą z okolic podzwrotnikowych Ameryki, Azji i Afryki.

Wysokość

Wysokość roślin bardzo zróżnicowana i przypisana odmianie.

Termin kwitnienia

Od lipca do wystąpienia przymrozków.

Kolor kwiatu

Różowy, żółty, łososiowy lub czerwony w różnych odcieniach.

Stanowisko

Stanowisko słoneczne, ciepłe i dobrze by było zaciszne.

Wymagania

Gleba próchniczna, zasobna, dobrze utrzymująca wilgoć. Odczyn gleby lekko kwaśny do obojętnego.

W okresie wegetacji rośliny należy dokarmiać, najlepiej nawozami mineralnymi o zrównoważonym składzie. Od pojawienia się pąków przechodzimy na nawozy o zmniejszonej ilości azotu. Brak dokarmiania i podlewania może sprawić, że jesienią będziemy mieć mniejsze kłącze niż posadziliśmy wiosną.

Ponieważ są to rośliny o południowym rodowodzie wymagają długiego okresu wegetacyjnego. Ich cykl wegetacyjny trwa około 7-8 miesięcy. U nas mało kiedy jest to możliwe, dlatego wiosną sadzimy kłącza do doniczek przedłużając tym sposobem okres wegetacyjny.

Po pierwszych przymrozkach pacioreczniki wydobywa się z ziemi, pozwala przeschnąć, a następnie obcina się pędy na wysokość 15-20 cm i wnosi do przechowalni. Przechowywać je powinniśmy w temperaturze 10-12°C i nie powinna ona opaść poniżej 10°C. Na początku marca kłącza dzieli się tak, aby każda część miała przynajmniej 1-2 oczka (pączki); rany posypuje się węglem drzewnym i sadzi płasko do doniczek lub skrzynek. Najlepszym podłożem jest mieszanka ziemi kompostowej z dodatkiem torfu. Nie mając takowych składników można wykorzystać standardową ziemię do kwiatów dodając na 2 części ziemi jedną część piasku, perlitu czy wermikulitu. Najlepszą temperaturą do zainicjowania wschodów jest 20 – 220C. Podlewanie zwiększa się stopniowo w miarę wypuszczania pędów. Obrazkowa instrukcja pod linkiemhttp://www.canna.pl/index-pol.php?page=sadzeniedoniczka Mogę do tego dodać, że dobrze jest kłącze namoczyć w letniej wodzie. Jeśli kłącze nie jest idealnie zdrowe należy pod koniec moczenia do wody dodać Kaptanu i moczyć jeszcze 15 minut. Starajmy się także wyszorować porządnie doniczki w które będziemy sadzić. Na miejsce stałe wysadza się pod koniec maja lub na początku czerwca w rozstawie 60×40 cm. Wcześniej rośliny powinny być hartowane. W tym celu w ciepłe dni stawiamy je w cieniu na balkonie czy zewnętrznym parapecie. Z początku na godzinę czy dwie przedłużając ten czas w miarę upływu dni. W końcu mogą cały dzień być na zewnątrz, a noce spędzać w pomieszczeniu.

Mrozoodporność

Roślina nie zimuje w gruncie.

Rozmnażanie

Rozmnaża się przez podział kłączy. Dzielimy je wiosną na odcinki z 1-2 pączkami.

Ponieważ prawie wszystkie odmiany uprawiane w ogrodzie to mieszańce zatem rozmnażanie ich z nasion jest bezcelowe, bo z reguły dadzą nam rośliny o małych czerwonawych kwiatach i zielonych liściach. Oczywiście zdarzyć się może, że uzyskamy coś interesującego, ale będzie to tylko szczęśliwy traf.

Choroby

Brak w naszym klimacie poważnych zagrożeń.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 767 obserwujących.