Ubiorek wieczniezielony

Iberis sempervirens

Opis

Rodzina: Brassicaceae- kapustowate.

Zimozielona bylina, silnie rozkrzewiona, o lekko płożących pędach i drobnych,lancetowatych, skórzastych liściach. Drobne kwiaty zebrane w gęste baldachogrona.

Występowanie

Naturalne stanowiska znajdują się w południowej części Europy.

Wysokość

Przeciętnie około 30 cm.

Termin kwitnienia

Druga połowa maja – czerwiec.

Kolor kwiatu

Biały

Stanowisko

Słoneczne lub półcieniste. Z doświadczenia wiem, że na półcienistym stanowisku kwitnie słabiej, ale dłużej.

Wymagania

Jedynym poważnym wymaganiem w uprawie tej rośliny jest przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta, dobrze utrzymująca wilgoć gleba. Jeśli posadzimy ją w miejscu bardzo suchym też da sobie radę, ale będzie bardzo szybko drewnieć od dołu tracąc ładny wygląd. Odczyn gleby od obojętnego do lekko zasadowego. Przy cięższych glebach musimy zapewnić dobry drenaż pod korzeniami. W tym celu w czasie sadzenia wykopujemy większy dołek na dno dajemy 10 cm warstwę żwiru, którą przysypujemy warstwą ziemi wymieszaną ze żwirem. Dopiero wówczas sadzimy. Ziemię z dołka również mieszamy ze żwirem i dopiero taką mieszanką zasypujemy korzenie. Zabieg taki jest konieczny bo nadmiar wody szczególnie zimą to pewne wypadnięcie rośliny.

Wczesna wiosną zasilamy roślinę dawką nawozu pełnoskładnikowego, który mieszamy z wierzchnią warstwą ziemi.

W końcu czerwca po kwitnieniu przycinamy roślinę mniej więcej o jedna trzecią. Co kilka lat kiedy roślina mimo corocznego przycinania staje się nieładna, mniej zwarta za długie pędy pokładają się odkrywając goły środek przycinamy roślinę bardzo zdecydowanie. Ja swoje przycinam na wysokość 10 cm. Przez sezon roślina wypuści zielone pędy z pączków śpiących. W ten sposób utrzymuję krzewinkę w bardzo zwartej formie.

Mrozoodporność

Pełna. W rejonach o ostrzejszych zimach przy braku okrywy śnieżnej może być narażona na wysuszenie(susza fizjologiczna) jak również mogą wystąpić poparzenia słoneczne na liściach. Z tego powodu warto okryć krzaczek stroiszem. Zapewni to wolniejsze wysychanie gleby i zmniejszy intensywność światła słonecznego.

Rozmnażanie

Wysiew nasion w maju lub czerwcu na rozsadniku. Na miejsce stałe sadzimy w końcu sierpnia lub na początku września.

Sadzonki wierzchołkowe pobierane z niekwitnących pędów długości około 10 cm. Umieszczamy je w ziemi wymieszanej z piaskiem. Doniczki z sadzonkami zabezpieczamy workiem foliowym. Sadzonki ukorzeniają się dość długo.

Zanim zdecydujemy się na ewentualne sadzonki przyglądnijmy się krzaczkowi. Często zdarza się, że pokładający się pęd (przy dostatecznej wilgotności gleby) zakorzenił się. Wystarczy tylko trochę odkopać i delikatnie wyjąć taki pęd (najlepiej z grudką ziemi), następnie oddzielić ostrym sekatorem od rośliny matecznej. Tak uzyskane sadzonki musimy posadzić od razu by korzonki nie przeschły. Miejsce cięcia zasypmy sproszkowanym węglem drzewnym. By obsuszyć ranę i utrudnić wniknięcie grzybom.


Choroby

Roślina niezwykle odporna na wszelkie zagrożenia. Jedynym poważnym zagrożeniem dla niej jest nadmiar wody.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: