Lawenda wąskolistna

Lavendula angustifolia

Opis

Rodzina: Lamiaceae – jasnotowate.

Jest rośliną silnie aromatyczną, ładnie pachną kwiaty i listki. Miły lawendowy zapach długo się utrzymuje w zasuszonych pędach i kwiatach. Jest miododajna, chętnie odwiedzana przez pszczoły.

Lawenda jest wieloletnią krzewinką o licznych łodygach w dolnej części zdrewniałych. Korzenie wiązkowe, mocno rozgałęzione, głęboko sięgające w podłoże. Liście wąskie, drobne, gęsto osadzone na pędach, pokryte kutnerem, co im nadaje srebrzysty odcień. Kwiatostany na końcach pędów, typu kłosa. Kwiaty drobne, dwuwargowe, przyjemnie pachnące po 2-3 w okółkach.

Najbardziej znane odmiany tego gatunku to:

  • ‚Hidcote Blue’ — o wysokości około 40 cm (razem z kwiatostanami). Kwiaty niebiesko-fioletowe,
  • ‚Hidcote Pink’ — o kwiatach jasnoróżowych,
  • ‚Melissa’— niska i zwarta, o kwiatach różowych,
  • ‚Munstead’ — trochę wyższa, o kwiatach jasnoniebieskich,
  • ‚Potpourri White’ — o kwiatach białych z lekkim niebieskawym przebarwieniem, zebranych w gęste kwiatostany i zielonych liściach.

Występowanie

Rosną na glebach wapiennych, na suchych wzgórzach południowo-zachodniej Europy, a także w północno-wschodniej Afryce, na Wyspach Kanaryjskich oraz w Indiach.

Wysokość

Około 0,5m wysokości i 0,7m szerokości.

Termin kwitnienia

Lipiec – sierpień.

Kolor kwiatu

Niebieski, fioletowy, fioletowo-czerwony, różowy lub biały.

Stanowisko

Do dobrego wzrostu wymaga stanowiska słonecznego.

Wymagania

Są to rośliny charakteryzujące się znaczną odpornością na suszę. Źle natomiast znoszą „zalanie” korzeni, dlatego pojemniki do uprawy lawendy na zewnątrz powinny mieć duże otwory w dnie i dobry drenaż, zapewniający odpływ nadmiaru wody. Samą donicę ustawiamy na podpórkach tak by wolna przestrzeń pod donicą zapewniała dobry odpływ nadmiaru wody.

Odczyn podłoża od obojętnego do lekko alkalicznego (pH 6,5–8,0).

Preferuje gleby piaszczyste, a zwłaszcza piaszczysto-gliniaste, przepuszczalne i ciepłe. Na glebach ciężkich i wilgotnych może wystąpić żółknięcie liści oraz bardzo łatwo zimą wymarza.

Lawenda ma małe wymagania pokarmowe. Uprawiana w pojemnikach może być zasilana niewielkimi dawkami nawozów wolno działających lub nawozami w płynne w zmniejszonym stężeniu. Rośliny zimujące w gruncie zasilamy jesienią przez rozłożenie pod krzewem warstwy dobrze rozłożonego kompostu. Na zimę stanowi to zabezpieczenie systemu korzeniowego. Wiosną kompost mieszamy z wierzchnią warstwą gleby.

Lawendę należy corocznie przycinać po kwitnieniu. Ścinamy tak by na roślinie zostało około 5 cm zielonego pędu. Rośliny przycina się drugi raz wiosną. Te nieprzycinane tracą zwarty pokrój.

Jeśli mamy gleby w których woda utrzymuje się dłużej poleca się ściółkowanie gleby jasnym grysem lub drobnymi kamieniami, które odbijając promienie słoneczne zapobiegają zawilgoceniu liści i rozwojowi chorób grzybowych.

Mrozoodporność

Tylko w ostre i bezśnieżne zimy (przy mrozie w granicach -150C lepiej roślinę okryć bo również system korzeniowy może zostać uszkodzony) mogą przemarznąć części nadziemne. Bez względnie zaleca się okrycie młodych roślin na pierwszą zimę. Jeśli system korzeniowy pozostanie zdrowy to roślina odbije z pąków odnawiających będących na korzeniach.

Odmiany różnią się jednak mrozoodpornością, przy czym rośliny sadzone na glebach wilgotnych, mało przepuszczalnych, są mniej zimotrwałe.

Rozmnażanie

Wegetatywne

Lawenda w małych szkółkach i amatorsko rozmnażana jest przez sadzonki zielne, które sporządza się z młodych, silnych wierzchołków pędów długości 7–10 cm.

Sadzonki zwykle pobiera się wiosną lub od końca lata do wczesnej jesieni i ukorzenia w widnych pomieszczeniach. Młode rośliny uprawia się przez zimę w chłodnej szklarni lub na parapetach pomieszczeń słabo ogrzewanych. Do ukorzeniania sadzonek zalecane jest stosowanie ukorzeniacza do roślin zdrewniałych. Sadzonki ukorzeniają się dobrze w perlicie lub mieszankach torfu z perlitem o odczynie obojętnym czyli pH 6,5–7,0. Do kupnej ziemi trzeba dodać szczyptę kredy by podnieść pH z uwagi na to że kupowana ziemia ma z reguły odczyn lekko kwaśny.

Można ukorzeniać także sadzonki z tzw. piętką pobierane przez oderwanie zielonego pędu od starszej gałązki  dobrze jak gałązka jest lekko zdrewniała.

Generatywne

Nasiona zaczynają dojrzewać we wrześniu i są zdolne do kiełkowania przez 2, a nawet 3 lata. Wysiew nasion wiosną do doniczki (lub jesienią w listopadzie do gruntu). Pojemnik z wysianymi nasionami należy umieścić w miejscu zimnym np. w piwnicy czy lodówce na co najmniej 2 miesiące. Następnie doniczkę wystawiamy na słoneczny parapet okienny. Zabieg przechłodzenia(stratyfikacji) wykonujemy w celu szybszego i równomiernego kiełkowania nasion. Przy zbyt gęstych wschodach należy roślinki przepikować do osobnych doniczek. Na miejsce stałe wysadzamy siewki, gdy wytworzą minimum 3 pary liści w maju – czerwcu kolejnego roku.

Choroby

Lawenda wąskolistna jest naturalnym gospodarzem  wirusa mozaiki ogórka.

Uwagi

Uprawiana jest od dawna w celu pozyskiwania olejku dla przemysłów perfumeryjnego i farmaceutycznego.

Świeże listki lawendy można dodawać do mięsa pieczonego na grilu.

INNE GATUNKI

Lawandynami (L. x intermedia lub L. hybrida) nazywano sterylne(nie wytwarzają nasion) mieszańce pomiędzy L. angustifolia i L. latifolia. Można je rozmnażać wyłącznie wegetatywnie. Odporność lawandyn na mróz jest podobna, jak u L. angustifolia. Osiągają wysokość 45–60 cm, mają ładne ulistnienie i są bardzo dekoracyjne. Ze względu na dłuższe pędy kwiatostanowe nadają się nie tylko do pojemników czy na rabaty, ale także do świeżych i suchych bukietów, zwłaszcza odmiany o ciemnych kwiatach, np. ‚Grosso’ — mocno pachnąca, polecana także do saszetek zapachowych i potpourri.

L. stoechas — nazywana lawendą francuską lub arabską — jest wiecznie zieloną krzewinką, dorastającą w dobrych warunkach do 1 m. Odmiany jej różnią się wysokością. Jest znacznie mniej odporna na mróz, wytrzymuje tylko do –7°C. Kwiatostany zbudowane są z kwiatów zarówno płodnych jak i bezpłodnych, większych i bardzo dekoracyjnych oraz barwnych podsadek. Zakwita wcześniej niż L. angustifolia.

Gdyby ktoś chciał uprawiać ją na tarasie i na zimę wnosić do przechowalni to przedstawiam popularniejsze odmiany:

  • ‚Pukehou’ — o dużych, dekoracyjnych podsadkach;

  • ‚Purple Ribbon’ — o kwiatach purpurowych z różowymi podsadkami oraz o wysokości 45–60 cm,

  • ‚Madrid Blue’ — o kwiatach niebieskich, która ma także różowo kwitnący sport (‚M. Pink’).


Nowe grupy odmian, Coco i Chica, są znacznie niższe i bardziej zwarte niż gatunek.

L. dentata, nazywana w Europie lawendą hiszpańską, ma także wąskie, szare, aromatyczne liście, kwiatostany krótsze, ale gęste. Kwitnie bardzo długo i z tego względu może być bardziej przydatna jako roślina do pojemników czy na rabaty. Osiąga wysokość 60–90 cm. Podobnie jak gatunek poprzedni jest mało odporna na mróz.

Reklamy

Komentarzy 8 to “Lawenda wąskolistna”

  1. zbigniew Says:

    najlepszy artykuł o lawendzie jaki spotkałem w internecie

  2. Donia Says:

    Czy lawendę można na zimę przechowywać w domu?

  3. Natalia Says:

    Kupiłam nasiona lawendy ale nie wykiełkowały. Chyba muszę kupić sadząki.

    • zojalitwin Says:

      Jeśli nie przeszły stratyfikacji mogą bardzo długo kiełkować. Jeśli przeszły to są bardzo stare.

      • Natalia Says:

        ne przeszły. Nie wiedziałam. Czekam już około 3 tygodni.

      • zojalitwin Says:

        Proszę wstawić wysiewy do woreczka foliowego i włożyć do chłodziarki na miesiąc do 6 tygodni. Po 3 tygodniach proszę co jakiś czas sprawdzać czy coś się nie pokazało wówczas wyjąc po pierwszym skiełkowanym nasionku. Jeśli nic nie będzie to odczekać te 6 tygodni i dopiero wyjąć.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: