Miodunka pstra

Pulmonaria saccharata

Opis

Rodzina: Boraginaceae – ogórecznikowate

Miodunki są bylinami o krótkich, czarnych, silnie rozgałęzionych, pełzających kłączach, tworzące zwarte kępy. Wiosną wyrasta lekko przewisająca, ulistniona łodyga z rozwijającymi się na niej pąkami kwiatowymi. Łodyga jest mięsista, kanciasta i silnie, gruczołowato owłosiona. Jej kwiaty stanowią pożytek dla pszczół. Od wczesnej wiosny do końca maja wabią liczne owady. Liście, odziomkowe duże, eliptyczne są szorstkie, zielone i mocno srebrzyście – biało nakrapiane wyrastają nieco później. Kwiaty zebrane w szczytowe baldachy. Występuje u nich zjawisko heterostylii czyli kwiaty są dwubarwne i różnosłupkowe (młode kwiaty w pąkach są różowe później przebarwiają się na fioletowo i ostatecznie na niebiesko).

Występowanie

Południowo-wschodnia Francja, północne i środkowe Włochy.

Wysokość

25-30 cm.

Termin kwitnienia

III – V

Kolor kwiatu

Niebieski, niebieskawo-karminowy, czerwony.

Stanowisko

Miodunkom odpowiada miejsce nieco ocienione lub w jasnym cieniu. W dużym cieniu rośliny słabo kwitną i szybciej atakowane są przez choroby.

Wymagania

Wszystkie miodunki lubią wilgotną ziemię. Glebę warto więc ściółkować choćby trocinami czy rozdrobnioną korą. Spowolni to przesychanie gleby.

Miodunki najlepiej rosną na glebach próchniczych, przepuszczalnych i żyznych, (zasobnych w próchnicę).

Rośliny te w okresie lata, w czasie upalnej pogody mogą wejść w spoczynek letni objawiający się więdnięciem, a potem zasychaniem. Jeśli minie fala upałów można poprzez przycięcie i obfite podlewanie zmusić je do dalszego rozwoju.

Mrozoodporność

Miodunki są dość odporne na mróz, jednak nowe nasadzenia szczególnie te posadzone pod koniec lata lub jesienią lepiej okryć. Jeśli mamy dość popularną odmianę ‚Leopard’ lub ‚Dora Bielefeld’, a mieszkamy w chłodniejszym rejonie musimy pamiętać by je jednak okrywać.

Rozmnażanie

Najprostszym sposobem jest podział rozrośniętych kęp. Dokonujemy tego najlepiej w sierpniu, można też bezpośrednio po kwitnieniu.

Obok starszych roślin można znaleźć siewki, musimy jednak pamiętać że na ogół różnią się one od roślin matecznych.

Jeśli samy chcemy po eksperymentować z wysiewem nasion to wysiewamy je natychmiast po zbiorze. Muszą przejść okres przemrożenia by wiosną roku następnego pojawiły nam się siewki.

Choroby

Najpoważniejszym zagrożeniem dla miodunek jest mączniak. Porażenie tym grzybem objawia się mączystym nalotem na liściach. Najczęściej atakowane są odmiany ‚Highdown’, ‚Azurea’ i miodunka długolistna.

Uwagi

Rodzime gatunki miodunek które czasem można znaleźć na skraju leśnych zarośli.

  • Miodunka ćma (P. obscura) o jednolicie zielonych liściach.

  • Miodunka plamista (P. officinalis) o biało nakrapianych liściach.

  • Miodunka wąskolistna (P. angustifolia). o wąskich, lancetowatych blaszkach liściowych.

  • Miodunka miękkowłosa (P. mollissima) cała pokryta aksamitnymi włoskami.

Popularniejsze odmiany to:



Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: