Szczawik chilijski

Oxalis adenophylla

Opis

Rodzina: Oxalidaceae – szczawikowate

Bulwy wydłużone, duże, okryte brązową włóknistą tuniką. Liście szarozielone w zarysie dłoniastozłożone wyglądają jak plisowane. Zarówno kwiaty jak i liście w czasie ponurej pogody lub pod wieczór zamykają się. To cecha prawie wszystkich szczawików.

Występowanie

Wysokie partie gór Argentyny i Chile.

Wysokość

Około 10 cm.

Termin kwitnienia

Po połowie czerwca i lipiec. Uprawiając w donicy należy liczyć 8-12 tygodni po posadzeniu.

Kolor kwiatu

Biało-karminowe z żyłkowaniem.

Stanowisko

Pełne słońce. W półcieniu słabiej kwitnie. Niemniej po kwitnieniu można przenieść by dłużej utrzymać zdrowe liście.

Wymagania

Gleby typowo wysokogórskie czyli żwirowate z niewielką ilością próchnicy. Roślina zaakceptuje gleby o odczynie od lekko-kwaśnego do lekko zasadowego. W okresie wzrostu gleba powinno być lekko wilgotna. Po zaschnięciu liści bulwy trzeba utrzymywać w stanie suchym. Szczawik wymaga przesadzania co 2-3 lata inaczej drobnieje i gorzej kwitnie.

W przeciętnych warunkach ogrodów należy wykopać spory dołek. Ziemię z dołka wymieszać ze żwirem w stosunku 3 części żwiru i jedna ziemi ogrodowej. Taką mieszankę dać pod cebule, a potem resztą cebule zasypać tak by bulwa była 10 cm pod powierzchnią. Na zimę zabezpieczamy przed zimowymi opadami i wodą z roztopów. Ja stosuję uszkodzone, niewielkie akwarium odwrócone dnem do góry.

Mrozoodporność

Niepewna.

Ponieważ szczawik jest wysokogórskiego pochodzenia uprawiany w dolinie jest bardziej podatny na wygnicie niż wymarznięcie. Jest to spowodowane tym, że w dolinach nie ma takiej zimy, która zamrażając glebę trzymałaby ją zmrożoną do końca zimy co jest typowe dla klimatu górskiego. Zatem w naszych warunkach gdzie ziemia jest w trakcie zimy wielokrotnie zamrażana i rozmnażana lepszym wyjściem jest wykopywanie bulwek na zimę.

Najlepiej jest uprawiać roślinę w dość sporych chociaż niekoniecznie głębokich donicach na lato dołowanych w gruncie równo z powierzchnią ziemi, a późną jesienią zabieranych do zimnego pomieszczenia i trzymanych na sucho.

Jest jeszcze jedno zagrożenie. Liście szczawika pojawiają się wcześnie i są narażone na przymrozki.

Rozmnażanie

Bulwki przybyszowe sadzone od września do listopada na głębokość 2 – 2,5 cm, lub przez wysiew nasion. Nasiona szybko tracą zdolność kiełkowania, do wschodów potrzebują przemrożenia. Czasem potrzeba nawet 2 zim. Procent wschodów dość marny.

Choroby

Brak poważniejszych zagrożeń.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: