Driakiew kaukaska

©

Scabiosa caucasica

 

 

Opis

Rodzina: Dipsacaceae – szczeciowate.

Liczne, lecz stosunkowo niewielkie kwiatostany driakwi doskonale nadają się na słoneczne rabaty bylinowe, na których mogą być uzupełnieniem dla roślin dominujących oraz tworzyć przejścia pomiędzy poszczególnymi gatunkami bylin. Najefektowniej wyglądają sadzone w grupach liczących przynajmniej po kilkanaście sztuk.

Łodygi wzniesione najczęściej nierozgałęzione lub tylko lekko rozgałęzione. Liście lancetowate przy ziemi tworzące rozetę. Liście na pędach pierzasto-wrębne. Kwiatostan zbudowany z okółka dużych kwiatków oraz wielu okółków kwiatów mniejszych. Kwiaty w kwiatostanie rozwijają się począwszy od zewnętrznego okółka dużych kwiatów i potem systematycznie okółek za okółkiem kwiaty środkowe. Ponieważ kwiaty mają mocno wystający słupek to po rozwinięciu się wszystkich kwiatków kwiatostan wygląda jak poduszeczka pełna wbitych szpilek.

Występowanie

Stanowiska naturalne występują w Azji Zachodniej (Turcja, Iran) i na obszarze Kaukazu.

Wysokość

Od 40 do 60 cm w zależności od odmiany.

Termin kwitnienia

Najczęściej lipiec – wrzesień. Gdy nie pozwolimy roślinie na tworzenie nasion, przez usuwanie przekwitłych kwiatostanów kwitnienie przeciągnie się do pierwszych przymrozków.

Kolor kwiatu

Wszelkie odcienie niebieskiego, białego i niebiesko-fioletowego.

Stanowisko

Praktycznie tylko pełne słońce.

Wymagania

Roślina dostosuje się do większości gleb ogrodowych, może poza skrajnościami. Optymalne warunki znajdzie na glebach przepuszczalnych, lekko wapiennych, które dzięki dużej zawartości próchnicy zapewnią jej i dostateczną wilgotność i dobre przewietrzanie. Jako nawożenie wystarczy jej wiosenna dawka nawozu. Posadzona na bardzo dobrych glebach będzie wyższa i o wiotkich pędach, które po deszczach będą miały tendencje do pokładania się. W takich warunkach lepiej roślinę palikować zawczasu. Mając gleby cięższe należy się liczyć przy mokrej zimie, że roślina nie przetrwa. Nie lubi zimowego zamakania i najczęściej wypada. Nie służy jej również zimne i mokre lato.

Kiedy zaobserwujemy, że roślina marniej kwitnie podzielmy wiosną kępę. Doświadczenie uczy, że należy to robić najpóźniej co 3 lata.

Mrozoodporność

Roślina całkowicie mrozoodporna.

Rozmnażanie

Przez wysiew nasion. Roślina uzyskana z nasion wysianych w marcu zakwitnie jeszcze tego samego roku. Wysiana w końcu maja – czerwcu kwitnie dopiero w kolejnym roku.

Jak większość bylin można rozmnażać przez podział kępy wczesną wiosną.

Choroby i szkodniki

Niektóre nowsze odmiany są podatne na mączniaka prawdziwego.

Uwagi

Świetnie nadaje się na kwiat cięty i w wazonie długo utrzymuje świeżość. Nadaje się również do zasuszania i wabienia motyli.

 

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron

Driakiew http://streambankgardens.com/Blue_Perennial_Plants_Perennials.html

Poduszeczka http://jellyfishbay.wordpress.com/2008/05/09/whats-in-a-name-more-unusual-flower-names/

Pierwszy kwiatek http://www.pbase.com/petesie/image/32194354

Zdjęcie główne http://picasaweb.google.com/lh/photo/ntyWJZHUBgawjitrPMa7hQ

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: