Len trwały

©

Linum perenne

 

 

Opis

Rodzina: Linaceae – lnowate

Kwiaty lnu są niezwykle wdzięczne i pełne naturalnego uroku. Len jest wprawdzie byliną, ale stosunkowo krótkotrwałą. Jej żywotność można przedłużyć o kilka lat, stosując regularne cięcie odnawiające. Występuje w odmianie biało-kwiatowej ‚Nanum Album’, która podobnie jak niebieska ‚Nanum Saphirum’ dorasta do 25 cm. Len trwały podgatunek alpejski (Linum perenne ssp. alpinum) ma kwiaty błękitne, o wysokości do 10 cm.

Gatunek tworzy zwarte kępy. Łodygi są cienkie, wysokości 50-70 cm, o wąskich, lancetowatych li­ściach. Liczne kwiaty, które zamykają się już koło południa i szybko opadają.

Len złocisty (Linum flavum) W Polsce występuje na terenach południowo-wschodnich, na suchych łąkach i zboczach. Szeroko się rozkrzewia, łodygi ma bezlistne. Kwiaty duże, żółte. Kwitnie od czerwca do sierp­nia. Od­miana ‚Compactum’ dorasta do 20—30 cm i można ją roz­mnażać z nasion. Rośliny od­miany ‚Goldzwerg’ osiągają zaledwie 10 cm.

Len narboński (Linum narbonense) Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego i jest gatunkiem najczęś­ciej uprawianym w ogrodach. Występuje w dwóch odmianach dorastających do 40 cm i roz­mnażanych przez sadzonki pę­dowe. ‚Six Hills’ kwitnie fiole­towo, a ‚Heavenly Blue’ w ko­lorze ciemnofioletowoniebieskim. ‚Rasse Blue’ -odmiana bardziej trwała niż gatunek.

Występowanie

Len trwały jest gatunkiem krajowym, występujący w prawie całej wschodniej Eu­ropie.

Wysokość

W zależności od formy i odmiany od 10 do 70 cm.

Termin kwitnienia

Kwitną od czerwca do sierpnia.

Kolor kwiatu

Niebieski lub biały.

Stanowisko

Len rozrasta się bez problemów wszędzie tam, gdzie znajduje wystarczająco dużo ciepła i słoń­ca. Doświadczenie uczy, że w półcieniu kwitnie znacząco słabiej.

Wymagania

Optymalna dla niego jest gleba przepuszczalna, dość żyzna i zasobna w wapno. Mimo swej odporności na krótkotrwałą suszę to dla utrzymania kwitnienia i ograniczenia drewnienia pędów trzeba podlewać. Na cięższych glebach ma tendencję do płytkiego systemu korzeniowego co sprzyja wymarznięciu w zimie. Przy czym na takich glebach dodatkowym czynnikiem sprzyjającym wypadnięciu rośliny jest nadmiar wody. Przed sadzeniem trzeba gleby cięższe rozluźnić żwirem a pod korzenie zastosować przynajmniej 10 cm warstwę drenażową.

Pod koniec kwitnienia warto roślinę przyciąć około 20 cm nad ziemią. Pojawi się sporo nowych pędów, które przy ciepłej i długiej jesieni mogą zakwitnąć.

Roślina nie przycinana daje samosiew. Z tych siewek można co 3-4 lata odmładzać roślinę.

Mrozoodporność

Na glebach przepuszczalnych i w zachodnich województwach roślina przezimuje bez problemów. W chłodniejszej strefie należy ją jednak zabezpieczyć.

Rozmnażanie

Lny można rozmnażać przez wysiew nasion. W l g jest ich około 750 czyli są to nasiona dość duże i łatwe do siania nawet pojedynczo. Len złocisty wysiewa się do skrzynek od grudnia do marca i utrzy­muje się w niskich temperaturach. Len narboński i trwały wysiewa się natomiast do inspektów, od kwietnia do czerwca. Len narboński można też rozmnażać przez sadzonki sporządzane od września do listopada. Na miejsca stałe sadzi się co 20-25 cm.

Choroby i szkodniki

Roślina praktycznie bezproblemowa.

 

 

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Linum perenne –http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Linumperenne1.jpg&filetimestamp=20060605104235

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: