Pszonak Perowskiego

©

Erysimum x allionii

 

Opis

Rodzina: Brassicaceae – kapustowate

Wiosną pojawia się kępka praktycznie nierozgałęzionych pędów. Liście pszonaka są wąskie, podługowato-jajowate, w ko­lorze żywo zielonym i stanowią jaskrawy kontrast w stosunku do kwiatów. Kwiaty stosunkowo drobne zebrane w gęste szczytowe grona. Rośliny kwitną systematycznie od dołu do góry, ponieważ grono jest dość długie okres kwitnienia trwa z reguły grubo ponad miesiąc.

Z racji swego masowego kwitnienia w drugim roku uprawiana jest jako roślina dwuletnia. Tak naprawdę jest krótkowieczną byliną. Pamiętając o tym trzeba zawsze mieć młode rośliny na podmianę.

I jeszcze jedna informacja – pszonaków mamy kilkadziesiąt gatunków(te będące w uprawie mają podobne wymagania). Od stosunkowo niedawna do rodzaju Erysimum został włączony również lak wonny należący wcześniej do rodzaju Cheiranthus to wśród amatorów i części producentów wywołało niezłe zamieszanie. Informuję że opisany mieszaniec nie ma na razie innego koloru kwiatów niż wspomniane. Jeśli komuś sprzedano z innym kolorem niech poszuka wśród innych gatunków.

Występowanie

Pszonak ten jest hybrydą uzyskaną w Anglii w połowie XIX wieku. Tego wartościowego mieszańca międzygatunkowego uzyskał John Marshall więc w całej strefie angielskojęzycznej roślina częściej występuję pod nazwą E. x marshalli.

Wysokość

W zależności od odmiany od 20 do 40 cm. Posadzony w lekkim półcieniu będzie nawet wyższy szczególnie pod koniec kwitnienia

Termin kwitnienia

Termin kwitnienia zależy od sposobu uprawy pszonaka.

Kolor kwiatu

Od prawie białego po pomarańczowy.

Stanowisko

Roślina wybitnie światłolubna. I tylko na takim stanowisku warto go sadzić.

Wymagania

Od razu trzeba powiedzieć, że jest to roślina gleb przeciętnych.

Posadzona na dobrym stanowisku potrafi wypaść, a w najlepszym razie słabiutko kwitnie. Optymalne dla pszonaka są gleby naprawdę przepuszczalne o odczynie od obojętnego w górę. Poza tymi dwoma czynnikami pozostałe są przeciętne. Zatem podlewamy gdy naprawdę jest sucho.

Mrozoodporność

W zachodniej części kraju zimuje bez problemów lecz w chłodniejszych rejonach raczej okrywać roślinę.

Rozmnażanie

Rozmnażamy poprzez wysiew nasion. Możemy postąpić w dwojaki sposób. Jeśli traktujemy pszonaka jako roślinę dwuletnią lub bylinę to wysiewamy w czerwcu do gruntu. Ponieważ chodzi nam o silne siewki więc siejemy w miejscu nieco osłoniętym i w miarę wilgotnym. W zależności gdzie mieszkamy siewki mogą zimować w gruncie pod osłoną z liści czy trocin lub pod koniec sierpnia ewentualnie na początku września przesadzamy je do doniczek i na zimę dołujemy w inspekcie. Na wiosnę sadzimy na miejsce stałe. Przy takiej uprawie pszonak zaczyna kwitnąć już w końcu maja i często powtarza kwitnienie jeśli nie pozwolimy roślinie wiązać zbyt dużo nasion. To znaczy ścinamy kwiatostan jeśli kwitnienie zaczyna być marne. W tym czasie część nasion już się wytworzyła, ale jeszcze nie dojrzały. Innym sposobem jest siew nasion w marcu. W takim wypadku kwitnienie zaczyna się w czerwcu i trwa przez lipiec.

By zebrać nasiona trzeba zostawić jeden kwiatostan i pozwolić roślinie na wyprodukowanie nasion. Zbieramy je w pełnej dojrzałości. Pamiętajmy, że łuszczyny(przypominają miniaturowe strąki) dojrzewają systematycznie i najlepsze nasiona zbieramy z dolnej i środkowej partii grona.

Inną metodą rozmnażania jest pobieranie w lipcu – sierpniu sadzonek pół zdrewniałych lub z tzw piętką. Ta metoda gwarantuje nam uzyskanie roślin takich samych jak mateczna co ma znaczenie przy rozmnażaniu odmian.

Choroby i szkodniki

Podobnie jak wszystkie rośliny krzyżowe, pszonak jest podatny na kiłę kapustnych. Objawem infekcji są guzowate zgrubienia na korzeniach. Grzyb powodujący tę chorobę roz­przestrzenia się przez glebę i resztki porażonych roślin. Ma on wyjątkowo sprzyjające warunki na glebach kwaśnych. Pamiętając o tym nie sadźmy pszonaka tam gdzie stosunkowo niedawno były jakiekolwiek rośliny kapustowate. Na takich stanowiskach oprócz wspomnianej kiły kapuścianej pojawiają się pchełki ziemne, oraz wiele chorób grzybowych wywołujących zgnilizny, a także wirus mozaiki rzepy. Zatem nie jest to roślina, którą można sadzić między warzywami.

 

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Erysimum allionii – http://davesgarden.com/guides/pf/showimage/243930/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: