Łyszczec rozesłany

Opis

Rodzina: Caryophyllaceae – goździkowate

Bylina skalna, niziutka, tworząca zwarte kobierce. Jest częściowo zimozielona. Pędy pokładające się(stąd krajowa nazwa) i lekko drewniejące u podstawy. U gatunku znaczna część pędów jest płona, natomiast pędy kwiatowe w okresie kwitnienia unoszą się w końcowym fragmencie. Liście około 3 cm długości, lancetowate, szarozielone. Kwiaty drobne o śred­nicy do l cm, pięciopłatkowe, poja­wiają się dość obficie latem. Popularniejsze odmiany:

‚Dorothy Teacher’ – płożąca, z jasno-różowymi kwiatami i wąskimi błękitnozielonymi liśćmi.

‚Letchworth’ – kwiaty różowoczerwone, tworzy szerokie poduszeczki,

‚Rosea’ – ciemnoróżowe pąki kwiatowe, otwarte kwiaty są jaskraworóżowe. Przeciętna średnica kępki do 30 cm.

‚Silver Carpet’. Odmiana pstrolistna. Biało-różowawe kwiaty pojawiają się od czerwca, lipca. Jest to naturalny mutant, który został znaleziony w jednej z holenderskich szkółek.

‚Dubia’, syn. G. dubia — białe kwiaty z różowym nalotem na czerwonych pędach. Zwarta roślina. Szer. do 30 cm.

‚Fratensis’ — kwitnie różowo.

Pozostałe niskie gatunki jakie dość często spotkamy w ogrodach to raczej dla poszukiwaczy niezbyt popularnych roślin, bo ich wartość zdobnicza już nie jest tak widoczna.

Gypsophila aretioides. Jest najniższym górskim gatunkiem – do 3-5 cm. Kwiaty wydłużone, białe, jasnoróżowe lub lila. Kwitnie od maja do lipca.

Gypsophila cerastioides – łyszczec rogownicowaty. Pochodzi z Himalajów. Gatunek nieco wyższy niż poprzedni, do 10-15 cm. Bylina wiecznie zielona tworząca kępki o średnicy około 25 cm. Liście są ma­łe, owalne, owłosione. Kwiaty o średnicy l cm, białe, różowe, lila. Kwitnie długo, od maja do lipca.

Gypsophila tenuifolia Poduszkowata wiecznie zielona bylina o wysokości do 10 cm. Masy białych lub bladoróżowych kwia­tów o średnicy do l ,5 cm pojawiają się w po­łowie lata na wyprostowanych cienkich pę­dach. Liście do l cm długości są bladozielone, przy­pominają szpilki. Średnica kępki to około 25 cm.

Gypsophila x monstrosa – łyszczec mieszańcowy. Mieszaniec G. repens i G. stevenii, silnie rosnący, osiągający do 40 cm wysokości, obficie kwitną­cy. Kwiaty białe, zebrane w luźne wiechy, ukazują się od maja do czerwca.

Występowanie

U nas rośnie w Tatrach na wapiennym podłożu. Gatunek ten spotkać można w całej Europie Środkowej i w Pirenejach.

Wysokość

Od 10 do 20 cm.

Termin kwitnienia

Od czerwca-sierpnia. Przy czym w sposób masowy kwitnie około 14-20 dni potem aż do sierpnia pojawiają się już tylko pojedyncze pędy kwiatowe.

Kolor kwiatu

Gatunek ma białe kwiaty.

Stanowisko

Uprawiamy wyłącznie na stanowisku słonecznym.

Wymagania

Są ro­ślinami wytrzymałymi na niekorzystne warunki glebowe. Tworzą gruby, pionowy i mało rozgałęziony korzeń, dzięki czemu mogą prze­trwać okresy suszy. Są długowieczne, w dobrych warunkach mogą rosnąć na jednym miejscu nawet do 15 lat. Sadząc kilka sztuk zostawmy odstęp około 50 cm, bo na mniej więcej taką szerokość rozrasta się gatunek.

Dla otrzymania pięknie kwitnącej i zdrowej rośliny trzeba zapewnić jej optymalne warunki. Podstawowym wymaganiem jest przepuszczalna gleba o odczynie co najmniej obojętnym. Nie sadźmy jej na mniej przepuszczalnych ziemiach bo zginie już pierwszej zimy. Na glebach kwaśnych będzie wegetować i to określenie jest bardzo trafne. Mając takie ziemie wymieszajmy je z grysem wapiennym i dopiero posadźmy roślinę. Inaczej co roku trzeba będzie używać wapna w postaci tlenkowej każdej wiosny lub węglanu wapnia co dwa lata, który dajemy już po zakończeniu wegetacji. Jest to dość odporna na suszę roślina, lecz od momentu pojawienia się pąków jej zapotrzebowanie na wodę wzrasta i susza w tym czasie powoduje, że roślina kwitnie słabiej i krócej. Zatem aż do zakończenia masowego kwitnienia warto jej co kilka dni dać konewkę wody jeśli oczywiście wypadnie w tym czasie susza, bo w przeciętnych naszych warunkach wystarczy jej to co jest w glebie.

Ja osobiście nie przepadam za widokiem usychających pędów kwiatostanowych i po masowym kwitnieniu ścinam do poziomu liści.

Roślinę można wykorzystać do obsadzania donic i skrzynek balkonowych, które na zimę razem z pojemnikiem dołujemy w gruncie. Dla tych co mają wyłącznie balkony, a znudziła im się tylko pelargonia czy surfinia proponuję gatunek roczny o nazwie Gypsophila elegans – łyszczec wytworny lub gipsówka wytworna, którą da się wykorzystywać podobnie jak gipsówkę wiechowatą. Inną dobrą rośliną do pojemników jest Gypsophila muralis – gipsówka murowa  NA TYM ZDJĘCIU jest przykład jak można ją zastosować.

Mrozoodporność

Zimuje bez problemów.

Rozmnażanie

Gatunek rozmnażamy głownie z nasion wysie­wanych pod osłonami od grudnia do marca lub bezpośrednio do gruntu od kwietnia do czerwca. Nasiona są bardzo drobne i w l g znajduje się około 1800 nasion. Kiełkują po dwóch tygodniach.

Odmiany musimy rozmnażać przez sadzonki wierzchołkowe pobierane od sierpnia do września, a na miejsca stałe sadzi się je w następ­nym roku. Zimę muszą spędzić w jasnym lecz chłodnym miejscu.

Choroby i szkodniki

Bardzo odporna roślina na zagrożenia.

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

White Angel – http://www.seeds-grainesvoltz.com/

W doniczce – http://www.flickr.com/photos/tgerus/4662650051/#/photos/tgerus/4662650051/lightbox/

Przekwitająca – http://luirig.altervista.org/cpm/albums/salvai/002-gypsophila-repens.jpg

Reklamy

Komentarze 2 to “Łyszczec rozesłany”

  1. goryczka Says:

    Dziękuję Pani za super opracowania


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: