Tobołki okrągłolistne

©

©Thlaspi rotundifolium

Opis

Rodzina: Brassicaceae – kapustowate

Do najpiękniejszych choć dość zmiennych w wyglądzie tobołków należy właśnie nasz gatunek. Tworzy on niskie i zwarte poduszki. Pędy często płożące i przykryte kamykami. Liście dolne są bardziej okrągławe, natomiast liście łodygowe wyraźniej lancetowate. Są mięsiste, szarozielone i z reguły nie przekraczają 2 cm długości. Gdyby ktoś chciał spróbować to smakiem przypominają liście rzeżuchy. Tuż na liśćmi pojawiają się z początku płaskie grona pąków kwiatowych. Kwiaty rozwijają się systematycznie od dołu ku górze także czasem dolne już mają dobrze wykształcone owoce, kiedy górne jeszcze kwitną. Same kwiatki są czteropłatkowe, wielkości 1 cm i słodko pachnące. Zapachem mogą konkurować z wawrzynkami. Owocem jest trójgraniasta torebka której kształt jest przypisany gatunkowi. Nasiona jak u wszystkich kapustowatych bardzo drobne i gdyby ktoś popatrzył pod lupą wyraźnie bruzdowane. Ponieważ w górach szybko przychodzi zima dojrzałe są przede wszystkim dolne części gron targane wiatrem po ośnieżonym stoku. Kiełkują tam gdzie zastanie ich wiosna i szybko kiełkują. Ich obroną przed wyrywaniem przez wiatr i spadające okruchy skalne jest bardzo długi jak na tak małą roślinkę korzeń palowy. To on trzyma ją mocno w tym niegościnnym środowisku i dzięki swej długości także o wodę wygrywa walkę z innymi roślinami.

Występowanie

Wysokogórska roślina endemiczna dla Alp, gdzie rośnie na skalistych zboczach i rumowiskach skalnych pochodzenia wapiennego. Pierwotne miejsce pochodzenia to prawdopodobnie Półwysep Bałkański.

Wysokość

Między 5 a 10 cm.

Termin kwitnienia

Zaczyna kwitnąć w maju i jest to kwitnienie masowe potem, aż do września pojawiają się pojedyncze kwiatostany.

Kolor kwiatu

Fioletowo-różowy.

Stanowisko

W literaturze najczęściej się podaje – pełne słońce – przypominam, że jest to roślina wysokogórska. Owszem tam rośnie w pełnym słońcu, ale temperatury w pełnym słońcu na wysokości 2000 metrów są znacząco niższe niż na nizinach. Dlatego ci co zdecydują się na włączenie tej pięknej rośliny do swojej kolekcji muszą wybrać między najchłodniejszym i najjaśniejszym stanowiskiem.

Wymagania i pielęgnacja

Ta roślina rośnie w naturze na sporych pochyłościach i w rumowisku skalnym czyli w niewielkich ilościach bardzo przepuszczalnej gleby. Tego samego będzie wymagała od nas. To że rośnie na pochyłościach mówi nam, że nie jest narażona na wodę stojącą na jej mięsistych listkach. Natomiast rumosz skalny powoduje, że listki nie mają kontaktu w mokrą ziemią. Przepuszczalne i wyraźnie zasadowe podłoże to kolejny wyznacznik. Jeśli już dostaliśmy młodą roślinkę to musimy wiedzieć, że właśnie młode roślinki mają skłonność do zamierania po kwitnieniu dlatego przez kolejne dwa lata usuwamy wszystkie pojawiające się kwiatostany. Praktycznie dopiero 3-4 letniej roślinie pozwalamy kwitnąć.

Mrozoodporność

Roślina w pełni mrozoodporna lecz wymaga zabezpieczenia jej przed nadmiarem zimowej wody z okresowych odwilży.

Rozmnażanie

Przez wysiew nasion bezpośrednio po dojrzeniu bo wymagają przemrożenia. Pierwszy rok uprawiajmy raczej w pojemnikach, i na zimę dołujmy w ziemi razem z doniczką, a na to postawmy plastikową butelkę bez dna. Przy silniejszych mrozach lub opadach zakręćmy nakrętkę. Mając większe egzemplarze można rozmnażać przez ich podział wczesną wiosną.

Choroby i szkodniki

Roślinka dość odporna, ale jak wszystkie kapustowate bywa mocno atakowana przez mszyce.

Zastosowanie

Z racji swego pochodzenia nie jest to roślina dla początkujących ogrodników, ale dla bardziej doświadczonych i lubiących małe roślinki jest wymarzonym obiektem. Tym którzy mimo braku doświadczenia chcieliby spróbować radzę posadzić ją w kamiennej misie, którą można urządzić jako mini skalniak. Taką misę na okres letni można postawić na postumencie i kwiatki będziemy mieć blisko oczu, a warunki będą zależały tylko od nas, a nie od przyrody. Na zimę postawić w zagłębieniu i okryć jakimś większym przezroczystym pudłem po zabawkach, uszkodzonym akwarium czy czymś w tym stylu i rośliny spokojnie przetrwają. Chyba, że zimą zrobi się lato to warto nieco taką misę podlać i znów nakryć.

Uwagi

W ogrodach tobołków uprawia się jeszcze kilka gatunków, ale o innych innym razem.

Ten obrazek to dla wyjaśnienia skąd krajowa nazwa. Myślę, że wszystkim przypomina tobołek na kijku.

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Siedlisko –http://botany.cz/cs/thlaspi-rotundifolium/

Thlaspi rotundifolia-poziom – http://www.parcopan.org/it/biodiversita/flora-e-fauna/le-pale-di-san-martino/laltopiano-delle-pale-p210.html

Sposób kwitnienia – http://www.flickr.com/photos/rocksanar/favorites/page3/?view=lg

Po kwitnieniu –http://www.zrehacek-alpines.cz/oh/Brenta/obrazky.htm

System korzeniowy –http://alpandino.org/en/course/19/19g.htm

Pokrój –http://www.guentherblaich.de/pflseite.php?par=Thlaspi+rotundifolium&fm=pflfamla&abs=pflfmbra

Reklamy

komentarze 2 to “Tobołki okrągłolistne”

  1. zen Says:

    Podoba mi sie taki sposób pisania o roślinach który łączy wiedzę praktyczna z quasi naukową.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: