Puszkinia cebulicowata

©

©Puschkinia scilloides

Opis

Rodzina: Asparagaceae – szparagowate

Wczesnowiosenna roślinka o niewielkich, jasno szaro-brązowych cebulkach. Z cebulki wyrastają przeważnie dwa ciemnozielone i lekko mięsiste liście o równowąskim kształcie ostro zakończone. Z pomiędzy liści wyrasta lekko wygięty pęd zakończony kwiatostanem. Na ten szczytowy kwiatostan składają się dzwonkowatego kształtu kwiatki o sześciu płatkach. Ponieważ są to wczesne kwiatki więc mocno oblatywane przez owady. Praktycznie prawie wszystkie kwiatki zostają zapylone i pojawiają się okrągławe kapsułki ciężkie od nasion. Z uwagi na ich ciężar bardzo często pędy leżą na ziemi. Roślina daje obfity samosiew.

 Istnieje odmiana ”Alba” o prawie zupełnie białych kwiatach.

Występowanie

Ojczyzną tej rośliny jest są górskie łąki Azji Mniejszej. Na wschodzie jej zasięg kończy się na górskich łąkach Kaukazu.

Wysokość

Przeważnie około 20 cm.

Termin kwitnienia

W sprzyjających okolicznościach początek kwitnienia może przypadać na koniec marca. Przeważnie jednak jest to kwiecień.

Kolor kwiatu

Gatunek ma kwiaty prawie białe z delikatnym porcelanowo-niebieskim nalotem. Przez środek każdego kwiatka biegnie ostro niebieska linia. U odmiany ‚Alba’ ta linia jest bardzo jasna i lekko kawowa więc przy pełnym rozkwicie kwiatów praktycznie niewidoczna.

Stanowisko

Tylko na stanowisku w pełni słonecznym możemy liczyć się z obfitym kwitnieniem. Przy czym w czasie jej kwitnienia nawet drzewa nie mają czym rzucać cienia więc może być sadzona obok drzew czy krzewów. Nie sadźmy jednak w cieniu jakichkolwiek budowli.

Wymagania i pielęgnacja

Roślina mało wybredna. Jedyne czego wymaga to przepuszczalnej gleby. W czasie kwitnienia lub tuż po jego zakończeniu warto podsypać nawozem do pomidorów by cebulki miały wystarczająco dużo potasu potrzebnego do ich regeneracji. Roślina odpłaci nam w kolejnym roku efektownym kwitnieniem bo jak wiadomo to od wielkości cebulki zależy jaki mamy kwiatostan to znaczy czy będzie na nim 4 kwiatki czy 20. Poza tym szybciej dorastają cebulki przybyszowe i ładnie zagęszcza nam się kępka. Po 3-4 latach najczęściej zaczynamy obserwować drobnienie kwiatków i zmniejszenie ich ilości na pędzie. Jest to sygnał zbytniego zagęszczenia roślin. Po kwitnieniu i pod koniec zasychania liści czyli około połowy maja należy  cebulki wykopać i posegregować. We wrześniu sadzimy tylko te największe. Głębokość sadzenia to około 7-8 cm w rozstawie co 5-6 cm. Mniejsze cebulki traktujemy jak nasiona i jeśli są nam potrzebne wysiewamy w mało eksponowanym miejscu.

Roślina wytwarza dużo nasion. Ich produkcja bardzo osłabia cebulki. Ponieważ jednocześnie toczy się produkcja cebulek przybyszowych należy się zastanowić czy te nasiona są nam potrzebne. Jeśli nie to zaraz po przekwitnięciu ścinamy pędy z owockami. Bardzo mocno wpłynie to na tempo regeneracji cebulki. Piszę regeneracji bo mam nadzieję, że wszyscy wiemy iż całe kwitnienie odbywa się w oparciu o zapasy zgromadzone w ubiegłym roku w łuskach cebuli.

Korzonki co widać na zdjęciu  dostarczają wodę, bo nie są jeszcze wystarczająco sprawne by zapewniły roślinie wszystko co jej potrzeba. Dlatego jak najdłuższe utrzymanie zieloności liści i niedopuszczenie do produkcji zbędnych nasion jest działaniem sprzyjającym uzupełnieniu braków w łuskach cebuli, które odbywa się w oparciu o coraz sprawniejsze korzonki rośliny i fotosyntezę przebiegającą w liściach. Tak więc ta minimalna praca polegająca na ścięciu samych tylko pędów jest działaniem tak ważnym dla przyszłorocznego kwitnienia.

Mrozoodporność

Roślina jest w pełni mrozoodporna.

Rozmnażanie

Przy wykopywaniu zbyt zagęszczonej kępki mamy zawsze bardzo wiele drobnych cebulek przybyszowych stanowiących doskonały materiał rozmnożeniowy. Kupione nasiona wysiewamy jesienią bo muszą przemarznąć by wykiełkowały. Natomiast własne nasiona nie muszą być zbierane. Wystarczy pozwolić roślinom na ich wyprodukowanie i wysianie się. Jeśli kępka przez to zbyt szybko się nam zagęści postępujemy jak już wspomniałam. 

Choroby i szkodniki

Roślina ma za mało czasu by coś ją zaatakowało.

Zastosowanie

Z uwagi na wczesność kwitnienia można sadzić ją wszędzie z wyjątkiem miejsc ocienianych przez budynki.

Uwagi

Botanik Adams nazwał tę roślinę na cześć XVIII wiecznego hrabiego rosyjskiego Apollo Apollovicza Mussin-Puszkina. Który nie jest krewnym poety, ale odniósł wiele sukcesów w dziedzinie chemii i botaniki. Był także pierwszym, który przywiózł tę roślinę do swych od grodów z gór Kaukazu w 1805 roku.

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

 

Całość – http://www.vanherbaryum.yyu.edu.tr/flora/famgenustur/li/pu/pages/Puschkinia%20%20scilloides%20%20ADAMS%20%20%20%20%20%20%20_jpg.htm


Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: