Różeniec górski

©

©Rhodiola rosea

Opis

Rodzina: Crassulaceae – gruboszowate

Jest to wieloletni liściowy sukulent, którego bardzo grube i poskręcane kłącze znajduje się blisko powierzchni ziemi. Kłącze jest surowcem zielarskim, a łacińska nazwa gatunku wzięła się od różanego zapach roztartego kłącza. Z tego kłącza wyrasta bardzo wiele pędów tworząc bujne kępy. Pędy są grube mięsiste, jasnozielone i nierozgałęzione. Liście na pędzie wyrastają skrętolegle, są mięsiste, lancetowatego kształtu, sinozielone, a brzeg w górnej części liścia ząbkowany. Jesienią przebarwiają się na żółtoczerwony kolor.

Na szczycie każdego pędu mamy kulistawy kwiatostan. Ponieważ jest to roślina dwupienna to na osobnej roślinie znajdują się kwiaty męskie, a na osobnej żeńskie. Kwiaty żeńskie nie mają płatków korony albo mają je bardzo zredukowane do wąskich paseczków, dlatego kwiatostan męski jest nieco bardziej puszysty. By wytworzyły się nasiona musimy posiadać obie rośliny.

 Na roślinie żeńskiej po zapyleniu pojawiają się małe mieszki o czterech rogach i ostro czerwonym kolorze, zawierające drobne nasiona rozsiewane przez wiatr lub roznoszone przez wodę.

Występowanie

Jest przedstawicielem roślinności stref podbiegunowych na całej półkuli północnej. Na naszym terenie występuje tylko w Karpatach i Sudetach i to tylko w Parkach Narodowych.

Wysokość

Do 40 cm.

Termin kwitnienia

Maj, początek czerwca.

Kolor kwiatu

Przeważnie żółty, ale może być zielonożółty lub czerwony.

Stanowisko

Umieszczamy ją w pełnym słońcu lub na takim gdzie bezpośrednie nasłonecznienie nie jest krótsze niż 8 godzin dziennie.

Wymagania i pielęgnacja

Ziemia na północy jest płytka, ale bardzo porowata bo wymieszana z rumoszem skalnym. Dlatego podobną przepuszczalną ziemię powinniśmy roślinie zapewnić. Pozostałe warunki nie są już tak istotne i nada się każda ziemia ogrodowa spełniająca ten jeden warunek. Różeniec, kiedy dobrze się zakorzeni jest rośliną dość odporną na suszę, co nie oznacza że roślina równie dobrze będzie wyglądała na stanowiskach suchych i podlewanych.

Jeśli roślina zaakceptuje stworzonej jej warunki może dawać obfity samosiew. Rzecz o tyle niegroźna, że siewki rosną wolno i na pewno spokojnie je wyplewimy wiosną nawet nie wiedząc że plewimy różeńca.

Mrozoodporność

Jako roślina północy u nas całkowicie mrozoodporna, lecz może zginąć od nadmiaru zimowej wody.

Rozmnażanie

Wysiewu nasion najlepiej dokonać jesienią do koszyczków lub doniczek bez dna. Nasiona są małe więc albo zasypujemy je cienko ziemią przesianą przez sito, albo wysiewamy na wyrównanej powierzchni i dociskamy do podłoża czymś o płaskim dnie. Pojemniki z wysiewami dołujemy i zabezpieczamy plastikowa butlą bez dna przed nadmiarem wody w zimie. Wiosną gdy ustali się temperatura około 10 0C powinny pojawić się wschody. W momencie gdy roślinki bez obaw łatwo będzie uchwycić pikujemy je do 6 cm doniczek lub do palet. Pierwszy rok uprawiamy w doniczkach i na zimę dobrze by było zapewnić im chłodne lecz widne pomieszczenie. Pierwszy rok uprawy w pomieszczeniach jest wynikiem bardzo wolnego wzrostu roślin.  Na zdjęciu widać jak mała jest roślina po roku uprawy.

Można siać wiosną, ale konieczna jest 6 tygodniowa stratyfikacja nasion. Potem dla przyspieszenia wschodów (mogą trwać do 4 tygodni) można wstawić pojemnik z wysiewami do worka i dodać do niego dwa dojrzałe jabłka. Worek zamknąć by ulatniający się z jabłek etylen przyspieszył nam wschody.

Innym sposobem jest podział rośliny. Przy tym sposobie musimy pamiętać by sadzonka miała spory kawałek kłącza. Rozsadę taką lepiej posadzić do doniczek i postawić w miejscu jasnym lecz osłoniętym od południowego słońca. Dopiero kiedy roślina podejmie wzrost można sadzić na miejsce stałe w bardziej słoneczne miejsce. Takiego podziału najlepiej dokonać gdy pędy nadziemne mają około 10 cm wysokości.

Choroby i szkodniki

Na razie nie ma szczególnych skłonności do jakiś chorób.

Zastosowanie

 Ponieważ roślina tworzy duże okrągławe kopki pięknie wygląda na rabatach. Z uwagi na ogromny korzeń nie nadaje się do uprawy w pojemnikach.

Uwagi

 Łacińska nazwa rodzaju ”Rhodiola” jest zbitką starogreckiego słowa rhodon czyli róża i łacińskiego zdrobnienia jakim jest przyrostek lola. Zatem nasza różyczka odnosi się do kształtu w jaki ułożone są listki rośliny. Proszę przyglądnąć się zdjęciu i dostrzec podobieństwa w kształcie. Określenie gatunkowe ”rosea” jak wspomniałam odnosi się do różanego zapach sproszkowanego korzenia.

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:


W ogrodzie – http://www.alpinegardensociety.net/

Mieszki z nasionami – http://www.flickriver.com/photos/tags/burnir%C3%B3t/interesting/

Roczna sadzonka – http://www.enchantedforestnurseryak.com/

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: