Krwawnik kichawiec

©

©Achillea ptarmica

Opis

Rodzina: Asteraceae – astrowate

Roślina w uprawie ogrodowej znajduje się od XVI wieku. Z początku był to gatunek. Teraz w ogrodzie uprawiane są przede wszystkim odmiany pełnokwiatowe.

Pęd kwiatowy jest sztywny, wzniesiony, aczkolwiek ma tendencję do pokładania się na wietrznych stanowiskach. Cały pęd jest ulistniony.

Liście są wąskolancetowate o bardzo drobno lecz ostro piłkowanym brzegu. Na szczycie łodygi oraz w kątach górnych liści wyrastają na długich szypułkach kwiatostany złożone z niewielkich lecz mocno wypełnionych płatkami kwiatków. W zależności od odmiany kwiatki są pełnokwiatowe albo o zwiększonej liczbie płatków lecz środek wypełniony jest kwiatkami rurkowatymi.

W tej chwili jest co najmniej kilkanaście odmian. Dla fachowców o znaczących różnicach lecz dla amatorów o różnicach prawie nieistotnych. Wymienię tylko te najstarsze i najpopularniejsze odmiany.

‚Double Diament’ – roślina o dość znacznej wysokości bo łatwo przekracza 80 cm. Wyhodowana z przeznaczeniem kwiatów do suszenia.

‚Perry’s White’ – roślina o pełnych kwiatach z nieco zieloną barwią w środku kwiatu.

‚The Pearl – kwiaty mają zwiększoną ilość płatków lecz środek jest widoczny i wypełniony kwiatkami rurkowatymi.

‚Stephanie Cohen’ – roślina o kwiatach zbliżonych wyglądem do gatunku lecz o różowej barwie płatków.

Występowanie

Poza samym południem występuje w całej Europie. W naszym kraju raczej w zachodnich rejonach kraju na pozostałym terenie występuje rzadko.

Wysokość

Osiąga wysokość 60 – 100 cm. Przy czym posadzony w półcieniu bywa wyższy.

Termin kwitnienia

Pełnia kwitnienia przypada na koniec czerwca i lipiec. Potem już tylko pojedyncze kwiatostany. Po pełni kwitnienia warto wyciąć kwiatostany licząc na ciepłą jesień i powtórne intensywne kwitnienie.

Kolor kwiatu

 U gatunku kwiatki języczkowe są białe a kwiaty rurkowate brudnobiałe. U odmian kwiaty języczkowe również białe natomiast istniejące w niektórych odmianach kwiaty rurowate żółtawe lub brudnoróżowe.

Stanowisko

Najlepsze jest stanowisko w pełnym słońcu. Rośliny są wówczas nieco niższe i obficiej kwitną.

Wymagania

Preferuje gleby przepuszczalne, raczej wilgotne i średnio zasobne. Na dobrych glebach wyrasta wysoko i nadmiar azotu wyraźnie niekorzystnie wpływa na jakość kwitnienia. Dodatkowo skłonność do pokładania się łodyg jest tak duża, że nie obejdzie się bez podpierania rośliny. Z podpieraniem to jest tak, że nawet niższe rośliny w czasie silniejszych wiatrów i intensywniejszych deszczy będą nam się pokładać. Dodatkowo intensywniejsze deszcze niekorzystnie wpływają na kwiaty. Szybko pojawia się brązowienie płatków.

Jesienią lub wczesną wiosną wycinamy pędy aż do podłoża. W tym też czasie warto usunąć nadprogramowe przyrosty utrzymując kępkę na niezmienionym poziomie. Kłącza są tuż pod powierzchnią ziemi więc jest to zabieg bardzo prosty. Jednak po kilku latach warto kępkę wykopać i podzielić, zostawiając tylko brzeżne fragmenty. Możemy sadzić nawet w tym samym miejscu jednak kopiemy dużo za duży dołek i zaprawiamy go kompostem. Ziemię z dołka mieszamy z kompostem i tą mieszaniną zasypujemy korzenie. Czynność tą najlepiej wykonać na wiosnę bo bezpieczniej. Wykonana we wrześniu będzie od nas wymagała dodatkowej czynności jaką jest okrycie roślin na zimę. Jest to istotne zadanie, bo roślina może nie zdążyć porządnie się zakorzenić.

Mrozoodporność

Całkowita

Rozmnażanie

Najprostszym i najszybszym sposobem jest podział kępki.

Można oczywiście przez wysiew nasion(tylko nie własnych, bo rośliny nie powtórzą cech rośliny matecznej). Nasiona wymagają stratyfikacji. Wysiewamy na wyrównaną powierzchnię i tylko dociskamy do podłoża. Światło ułatwia kiełkowanie. W temperaturze około 20 0C wschody trwają do 15 dni. Po pikowaniu wartałoby tak ustawić siewki by temperatura nie przekraczała 18 0C. Inaczej siewki będą nam się wyciągać.

Ostatnim sposobem jest pobranie sadzonek wiosną. Rośliny muszą mieć wówczas około 15 cm wysokości. Pobrane sadzonki nie mniejsze jak 10 cm. W ciepłym i ocienionym miejscu zakorzenią się po około 3 tygodniach.

Choroby

Bardzo odporna na choroby grzybowe.

Zastosowania

 Oprócz ozdoby rabat z powodzeniem można wykorzystywać rośliny na kwiat cięty. Także do suszenia. Suszenie jednak wymaga pewnej wprawy bo powieszenie pędów w zbyt gorącym miejscu spowoduje brązowienie płatków natomiast zbyt długie suszenie niekorzystnie wpływa na zielony kolor pędów i liści i cała roślina ma mniej świeży wygląd.

Uwagi

Łacińska nazwa rodzajowa ”Achillea” to wynik legendy, że jakoby żołnierze Achillesa wykorzystywali tę roślinę do leczenia ran.

Łacińska nazwa gatunkowa ”ptarmica” pochodzi od greckiego słowa ‚ptairo’ = kichanie. Jest to odniesienie do właściwości suszonych i sproszkowanych liści używanych jako zamiennik tabaki, bo podobnie jak ona wywołuje kichanie udrażniające górne drogi oddechowe.

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Na rabacie – http://www.odla.nu/artiklar/ute/plantering/sensommarens-rabatter-del-2

Advertisements

komentarze 2 to “Krwawnik kichawiec”

  1. Anonim Says:

    Wiele lat szukałam nazwy tej rośliny i ujrzawszy, aż oniemiałam. Mam tę z głównego zdjęcia. Mieszkam na Mazowszu, tu nazywamy ją inaczej (po swojemu). Roślina łatwa w uprawie, wdzięczna i piękna.
    Dziękuję, że prowadzi Pani tę stronę, w sposób niezwykle ciekawy i profesjonalny. W bezbłędny sposób określiła Pani roślinę, gdy o nią pytałam.
    pozdrawiam serdecznie, Elżbieta.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: