Dereń kanadyjski

©

Cornus canadensis

Opis

Rodzina: Cornaceae – dereniowate

Roślina w sprzyjających warunkach może być ekspansywna. Rozrasta się bowiem przy pomocy pędów rozłogowych znajdujących się tuż pod powierzchnią ziemi.

Na szczycie niewielkiej łodyżki wyrasta 6 liści. Dwa z tej szóstki są wyraźnie większe. W kształcie są szerokojajowate o zaostrzonych końcach i bardzo wyraźnym unerwieniu. Ponad nimi na krótkiej szypułce wyrastają kwiaty. Prawdziwe kwiaty są niepozorne zgromadzone w niewielką wierzchotkę. To co jest ozdobą to tzw. przykwiatki(podobnie jak u poinsecji). Są to przekształcone i inaczej ubarwione listki, które udają płatki kwiatu. Po zapyleniu przykwiatki opadają, a nieco później funkcję zdobniczą zaczyna pełnić pęczek czerwonych owocków około 0,5 cm średnicy. Są to typowe pestkowce, na dodatek jadalne. To znaczy znaczną część owocu zajmuje pestka. W naturze większą część owoców zjadają ptaki. Niestrawiona pestka to dobry materiał rozmnożeniowy bo odporna na wiele niekorzystnych zjawisk.

Występowanie

To roślina wilgotnych, iglastych lasów od północno-wschodnich Chin przez dalekowschodnią Rosję, Japonię po znaczne obszary Ameryki Północnej.

Wysokość

Dorasta zaledwie do około 20 cm wysokości.

Termin kwitnienia

Koniec maja i czerwiec.

Kolor kwiatu

Prawdziwe kwiaty są białe, o wartości zdobniczej przesądzają przykwiatki które też są białe lecz przy większym udziale słońca mają tendencję do zaróżowienia się.

Stanowisko

Jest to roślina półcienia i jasnego cienia. W naturze żyje w lasach iglastych, a te nigdy nie są mroczne. Nie mając stanowiska pod wyższymi drzewami możemy ją posadzić tak by miała 4-5 godzin słońca rano lub późnym popołudniem. W jej uprawie ważnym jest chłodne stanowisko zatem na pewno lepiej będzie się miała na stanowisku o wystawie wschodniej.

Wymagania i pielęgnacja

Jest to roślina lasów więc specyfika leśnej gleby. Koniecznie przepuszczalna, o dużej zawartości próchnicy(substancji organicznej), kwaśna w odczynie i chłodna. Chcąc utrzymać roślinę musimy jej takie warunki zapewnić. W ogrodzie większość to gleby bardziej zmineralizowane niż gleba z na wpół rozłożonych liści i igieł. Najlepszym rozwiązaniem byłoby przyniesienie z lasu wiaderka leśnej ziemi, ale tego nie wolno robić, poza tym rośliny rozrastają się i samo zaprawienie małego dołka może nie wystarczyć. Pozostanie nam jak zwykle kompost i to najlepiej taki roczny, rozłożony tak na 3/4. Sypiemy wiaderko takiego kompostu. Kompost ma jednak odczyn obojętny, a to dobre nie jest. Musimy się postarać o nawóz, który zakwasi nam ten kompost. Są to tzw. nawozy fizjologicznie kwaśne. Do nich należy siarczan amonu. Zawsze na opakowaniu jest podana dawka. Wiemy ile wiadro ma litrów, a jak wiemy ze szkoły 1 litr to 10 dcm sześciennych to już łatwo przeliczyć na 1 metr sześcienny. Mieszamy nawóz z kompostem. Kopiemy dołek za głęboki i za szeroki. Im jest on większy tym lepiej. Na dno sypiemy ten zakwaszony kompost. Wstawiamy roślinę i zasypujemy resztą dołek. Ziemię ogrodową wykopaną z dołka rozsypujemy gdzieś na ogrodzie. Tak zapewniamy roślinie dobre podłoże. Wcześniej wybraliśmy najlepsze możliwe miejsce. Teraz pozostanie nam zapewnić odpowiednią ilość wody. Roślina rośnie na wilgotnych terenach. Jej krótkie korzenie mogą nie wytrzymać letnich upałów, więc nie tylko w momencie posadzenia podlewamy roślinę, ale także często w okresie podwyższonych temperatur. Roślina zadomawia się dość wolno i im gorsze mamy warunki tym ważniejsze jest dostarczanie wody. Inaczej możemy zaobserwować w najlepszym wypadku brak rozrastania się derenia, a w najgorszym wypadanie rośliny. Ponieważ w naturze dereń ten bardzo lubi rosnąć na rozkładających się pniach by dostarczyć roślinie odpowiednich bakterii i grzybów można z wycieczki do lasu przynieść kawałek takiego wilgotnego, mocno omszałego pniaka i zakopać go w dołku pod rośliną. Jest to próba stworzenia roślinie w miarę najbardziej naturalnej flory, by nie grymasiła i ładnie się przyjęła oraz rozrastała. Dla lepszego utrzymania wilgoci w glebie warto ściółkować igłami sosnowymi(jednocześnie rozkładając się zakwaszają podłoże). Proszę nie ściółkować torfem. Dopóki jest wilgotno to nie objawią się jego wady. Kiedy jednak temperatura wzrośnie torf wyschnie i jego ogromna zdolność sorpcyjna spowoduje, że wyssie z ziemi każdą kropelkę wody zabierając ją roślinie. Torf wiąże wodę tak mocno, że staje się ona niedostępna dla roślin. Oznaką tego, że roślina ma się u nas dobrze będzie jej przyrost. Przeciętnie będzie się rozrastała na szerokość od 60 do 90 cm rocznie.

Mrozoodporność

Roślina mrozoodporna

Rozmnażanie

Najlepszym rozwiązaniem poza kupnem rośliny(dość droga) jest poproszenie znajomego posiadacza by odciął nam brzeżny kawałek. Oczywiście jeśli u niego rozrasta się dobrze.

Ponieważ w obrocie nie ma nasion tylko pestki więc rozmnażanie tą drogą jest mało wydajne i bardzo kłopotliwe. Pestki dobrze by było wysiać od razu po zbiorze. Nie zawsze jest to możliwe zwłaszcza jeśli kupujemy nasiona, a każde przesuszenie pestki to tylko problemy. Po otrzymaniu nasion(pestek) musimy je poddać co najmniej 3 miesięcznej stratyfikacji w chłodziarce. Jeśli pestki nie pękły spróbujmy zalać je wrzątkiem i wychłodzić. Dopiero siejemy. Najlepiej pojedynczo do małych doniczek. Teraz należy uzbroić się w cierpliwość. Pierwsze wschody mogą pojawić się nawet po 10 miesiącach. Gdyby się nie pojawiły doniczki zadołować w gruncie, zabezpieczając jedynie przed nadmiarem wody w zimie. Postępowanie po wykiełkowaniu jest standardowe.

 Proponuję jedynie by pierwszy rok uprawiać w donicy i na miejsce stałe posadzić na wiosnę kolejnego roku. Ten wywód powinien uzmysłowić dlaczego w handlu rośliny są tak drogie.

Choroby i szkodniki

Roślina odporna na choroby i szkodniki.  Bardzo sporadycznie może pojawić się rdza

Zastosowanie

Na lekko ocienionych rabatach, w pstrokatym cieniu wysokich drzew. Jeśli takie stanowiska są dostatecznie wilgotne może służyć do zadarniania nawet dużych powierzchni. Z powodzeniem może być uprawiana w donicach na tarasach. Najlepsze są duże donice typu misa by roślina miała się gdzie rozrastać, a dla krótkich korzeni taka doniczka wystarczy.

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Nasiona – http://www.flickr.com/photos/61218143@N04/5698384171/

Cornus canadensis – http://www.jardinpassion.org/t2811-cornus-canadensis

Roślina z boku – http://flowers2.la.coocan.jp/Cornaceae/Cornus%20canadensis.htm

Advertisements

Jedna odpowiedź to “Dereń kanadyjski”

  1. Anonim Says:

    1 litr = 1dm3


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: