Stokrotnica górska

©

©Bellidiastrum michelii

Opis

Rodzina: Asteraceae – astrowate

Synonim: Aster bellidiastrum

Ta bardzo podobna do stokrotki roślina, dla nas amatorów różni się od niej przede wszystkim wysokością pędu kwiatowego oraz tym, że jest byliną, a nie roślina dwuletnią.

Pod ziemią jest krótkie kłącze.

 Liście wyłącznie odziomkowe, przeważnie o łopatkowym kształcie stopniowo zwężające się w ogonek. Blaszka liściowa podobnie jak cała roślina posiada jasne włoski przede wszystkim na spodzie i na brzegach. Z pomiędzy liści wyrasta kilka bezlistnych pędów zakończonych pojedynczym koszyczkiem kwiatowym. Po zapyleniu wszystkich kwiatów rurkowatych tworzą się owoce w postaci niełupek wyposażone w puch, powstały z przekształconych działek kielicha.

Występowanie

Jest to roślina górska występująca poza Pirenejami we wszystkich górach Europy. Jej siedliskiem są halne łąki powstałe na wapieniu.

Wysokość

Od 10-30 cm.

Termin kwitnienia

Kwitnie długo bo od końca maja do początków sierpnia. Cechą charakterystyczną jest zwijanie się płatków dla ochrony kwiatów rurkowatych podczas deszczowej pogody.

Kolor kwiatu

 Przeważnie biały, lecz w wyższych partiach gór często spotyka się zaróżowione płatki kwiatów brzeżnych.

Stanowisko

Z uwagi na wymagane przez roślinę chłodne stanowisko najlepiej byłoby posadzić roślinę na wschodniej wystawie. Oczywiście kto może. Pozostali powinni tak kombinować by zapewnić roślinie minimum 6 godzin pełnego słońca, lecz nie w czasie najgorętszych godzin dnia.

Wymagania i pielęgnacja

Roślina nie stawia wielkich wymagań. Ważne by ziemia była przepuszczalna i w odczynie co najmniej obojętna. Ponieważ nie rozrasta się w jakiś specjalnie szybki sposób nawet kwaśniejsze ziemie można uzdatnić. Wystarczy wykopać znacznie większy dół niż potrzeba na posadzenie rośliny i wymieszać go z gruzem wapiennym. Jeśli jeszcze zamiast ziemi ogrodowej roślinę posadzimy w ziemi kompostowej to praktycznie na 3-4 lata mamy spokój. Potem tylko coroczne jesienne wapnowanie. Można co 3 lata wykopać roślinę i ponownie wykopać większy dół i dać do niego zamiast ziemi kompostu.

Mrozoodporność

Całkowita. Na glebach cięższych jeśli nie zadbaliśmy o drenaż podłoża koniecznym stanie się ochrona przed zimową wodą.

Rozmnażanie

Rozmnażamy przez wysiew nasion. Dokonujemy go jesienią bo wymagają okresu ujemnych temperatur do skiełkowania.

Kto ma roślinę może podzielić rozrośniętą kępkę.

Choroby i szkodniki

Wielce sporadycznie może pojawić się plamistość liści i mączniak prawdziwy.

Zastosowanie

Poza obrzeżami półcienistych rabat i skalniaków, można sadzić we wszelkiego rodzaju pojemnikach. Kto dochowa się większej kępki może część kwiatów przeznaczyć na małe bukieciki.

Uwagi

Łacińska nazwa rodzaju ”Bellidiastrum” to połączenie dwóch nazw stokrotki i astra. Dokonał tego włoski botanik Cassini. Natomiast nazwa gatunkowa ”michelii” to upamiętnienie włoskiego botanika Pier Antonio Micheli żyjącego w latach 1679 – 1737, a będącego autorem opisów wielu roślin i do końca swego życia pełniącego funkcję kuratora Ogrodu Botanicznego we Florencji.

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Bellidiastrum michelii – http://www.florasilvestre.es/mediterranea/Compositae/Bellidiastrum_michelii.htm

Liście – http://luirig.altervista.org/flora/taxa/index1.php?scientific-name=bellidiastrum+michelii

Bellidiastrum michelii2+kwiatek – http://www.naturamediterraneo.com/forum/topic.asp?TOPIC_ID=26573

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: