Tekofila

©

©Tecophilaea cyanocrocus

Tecophilaea cyanocrocusOpis

Rodzina: Tecophilaeaceae

O zdobycie i uprawę Tekofilii mogą pokusić się posiadacze szklarenek przydomowych lub ogrodowych. Tylko tam można stworzyć warunki zapewniające sukces w uprawie.

Jest to roślina bulwiasta. Bulwki pokryte siatkowatą tuniką, jasne, małe, do 2 centymetrów średnicy. Z niej wyrastają trzy płaskie lub nieco rynienkowate liście do 10 cm długości i do 1 cm szerokości. Pęd kwiatowy typu głąbik do 15 cm wysokości. Kształt kwiatu przypomina krokusa, jest złożony z 6 płatków i ma około 5 cm średnicy. Piękny fiołkowy zapach to bonus. Cechą charakterystyczną są trzy płodne i 3 niepłodne pręciki. Owocem jest kulista torebka z kilkoma nasionami.

W zasadzie w handlu można spotkać się z trzema odmianami.

'Leichtlinii'  ‚Leichtlinii’ – ma kwiaty jaśniejsze i z białym wnętrzem.

'Violacea' ‚Violacea’ – piękne fioletowe kwiaty .

‚Storm Cloud’ – jedna z nowszych odmian.

Występowanie

Endemit dla niewielkiego obszaru Andów wokół Santiago. Rośnie na wysokości od 2.000 do 3.000 metrów npm, na suchych, kamienistych zboczach.

Wysokość

W czasie kwitnienia około 15 cm.

Termin kwitnienia

Na przełomie lutego i marca.

Kolor kwiatu

To druga cecha charakterystyczna. Kwiaty mają kobaltowy kolor. Jeśli to nic nie mówi, to proszę zerknąć na kolor goryczek. Kolor bardzo zbliżony.

Stanowisko

W końcu zimy w naszym klimacie to tylko pełne słońce.

Wymagania i pielęgnacja

pojedyncza roślinaNajtrudniejsza jest zima. W górach mimo niskiej temperatury to gruba pierzyna śniegu, nigdy w zimie nie topiąca się chroni bulwki przed przemarznięciem. Utrzymanie w szklarni temperatury lekko powyżej zera nie problem. Problemem może być wilgotność podłoża. Podłoże musi być jak dobrze wyciśnięta gąbka. Kiedy wraz z większą ilością słońca zaczyna wzrastać temperatura pojawiają się wschody. W zależności od przebiegu pogody już w lutym temperatura ziemi podniesie się powyżej +4 0C co zainicjuje wschody. Wraz z pojawieniem się wschodów zwiększamy podlewanie i rozpoczynamy dokarmianie. Stosujemy rozpuszczalny nawóz do pomidorów. Jak wiemy rośliny cebulowe podkarmiamy zawsze nawozem o obniżonej zawartości azotu przy zwiększonej ilości fosforu i potasu. Fosfor promuje kwitnienie, a potas wzrost bulwki. Przyrost średnicy bulwki jest bardzo powolny. Ważne byśmy oprócz bulwek przybyszowych zachowali bulwkę mateczną przynajmniej nie mniejszą niż posadziliśmy. Kiedy roślina zaczyna zasychać zmniejszamy podlewanie, zaprzestajemy nawożenia. Przez lato podłoże powinno być chłodne i zupełnie suche. Zatem trzymamy doniczkę w cieniu i bez podlewania. Jest to warunek kwitnięcia w kolejnym roku. Bo właśnie w tym czasie inicjują się pąki liściowe i pąk kwiatowy. Dopiero późną jesienią zmieniamy wilgotność podłoża na ”wyciśniętą gąbkę”

sadzenie By sobie ułatwić kontrolowanie stanu wilgotności podłoża sadzimy bulwki do koszyczków, a te dopiero wkładamy do doniczek. Głębokość sadzenia tych małych bulwek jest dość duża i wynosi 5 cm. Podłoże jakie dajemy bulwkom musi być pełne drobnych kamyków i na dno koszyczka również keramzyt jako drenaż. Przypominam, że w sklepach akwarystycznych można kupić woreczek żwirku, którego ziarno nie przekracza 0,5 cm i jest idealne do takich mieszanek. Zdjęcie ma tylko unaocznić, że sadzimy na te 5 cm.

Mrozoodporność

Strefą graniczną dla tych roślinek jest USDA 9 czyli od -1,1 do -6,7. Przy takich temperaturach powietrza bulwka na głębokości 5 cm nigdy nie zamarznie. Przy czym nie radzę zbliżać się to tej niższej temperatury bo doniczka to nie to samo co grunt.

Rozmnażanie

bulwki Z uwagi na bardzo powolny wzrost bulwek musimy uzbroić się w cierpliwość. Rozmnażanie przez wysiew nasion to zajęcie dla anielsko cierpliwych.

Choroby i szkodniki

Z uwagi na małą ilość liści ich zdrowotność ma doniosły wpływ na karmienie bulwki. Zadbajmy by nic ich nie jadło. Przede wszystkim ślimaki.

Uwagi

Nazwa rodzajowa pochodzi od imienia Tecophila. Nosiła go córka włoskiego botanika Luigi Colla (1766-1848). Nazwa gatunkowa tłumaczy się jako niebieski krokus. Jest to odniesienie do koloru kwiatów.

Dla nauki gatunek został formalnie opisany przez niemieckiego botanika Friedricha Leybold w 1862 roku.rysuneczek

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: