Zawilec narcyzowaty

©

©Anemone narcissiflora

Anemone narcissifloraOpis

Rodzina: Ranunculaceae – jaskrowate

Roślina w naszym kraju podlega ścisłej ochronie gatunkowej.

Jest to gatunek o dużym obszarze występowania, a to wiąże się z różnymi warunkami. Oddziaływały one na rośliny od setek lat i dlatego wykształciło się wiele form w ramach gatunku.

Nad ziemią mamy kępkę długoogonkowych liści odziomkowych, jest ich od 4 do 8 sztuk. Blaszka liściowa jest dłoniasto trójdzielna. Każda część ma co najmniej 3 klapy. Z kępki liści wyrasta kilka nierozgałęzionych pędów kwiatowych. Są one sztywne, wzniesione i na zakończeniu posiadają okółek niewielkich siedzących liści. Tuż nad okółkiem liści mamy baldach złożony z kilku kwiatków. Pojedynczy kwiatek ma od 6 do 8 działek. Kwiaty nie wytwarzają nektaru. Owady zlatują się do kwiatów z uwagi na duże ilości pyłku. Owocem jest rozłupnia złożona z oskrzydlonych niełupek. To oskrzydlenie ułatwia nasionom roznoszenie przez wiatr.

Występowanie

Jest to typowa roślina górska(do 3000 m npm), rosnąca w szczelinach i na półkach skalnych, na halach górskich, na zboczach gór. Występuje w południowej i środkowej Europie, w Azji i w północno zachodnich rejonach Ameryki Północnej. W Polsce rośnie w Tatrach, Sudetach, Karpatach Bieszczadzkich i na Babiej Górze.

Wysokość

Maksymalna wysokość na dobrych glebach to nawet 70 cm. Z reguły jest rośliną nieco niższą.

Termin kwitnienia

W naturze kwitnie od czerwca do sierpnia. W ogrodach przeważnie już po połowie maja.

Kolor kwiatu

kwiaty Biały z lekkim różowym zafarbem na zewnętrznej stronie działek.

Stanowisko

Najkorzystniejszy jest półcień, lecz musi być co najmniej 8 godzin bezpośredniego słońca i to najlepiej rannego. Przy glebie dobrze utrzymującej wilgoć z powodzeniem może rosnąć w pełnym słońcu.

Wymagania i pielęgnacja

Roślina preferuje gleby piaszczysto-gliniaste. One z reguły są dostatecznie zasobne i dobrze utrzymują wilgoć. Tutaj trzeba obalić pewien mit. W wielu publikacjach można się spotkać z zaleceniami sadzenia rośliny na glebach zasobnych w wapń. Wieloletnie doświadczenia uprawiających podpowiadają, że nie jest to prawda. Posadzone na takich glebach w najlepszym razie wegetują, ale nie rosną. Naprawdę dobrze rozrośnięte i zdrowe rośliny uzyskamy na glebach lekko kwaśnych. Niestety także gleby naprawdę kwaśne nie są najlepszym wyborem. Jeśli zapewnimy wspomniane ratunki będzie to roślina bezproblemowa. Jedyne co to musimy pamiętać, że jak wszystkie zawilce dość szybko zamiera.

Mrozoodporność

Dolna graniczna strefa mrozoodporności to USDA 3a z temperaturami do -39,9 °C. Dla nas jest to więc roślina w pełni zimotrwała. Jak wszystkie górskie rośliny nie lubi zimowego rozmarzania i zamarzania, co jest cechą zim na nizinach. Dlatego dobrze by było ochronić ją przed nadmiarem zimowej wody. Od choćby odwróconą do góry dnem doniczką typu misa. Nie jest to zabieg konieczny na glebach przepuszczalnych, ale wart polecenia.

Rozmnażanie

owoce Nasiona powinno się wysiać jak tylko dojrzeją. Ponieważ wymagają zimna do kiełkowania więc i tak wzejdą dopiero wiosną. Wysiewanie nasion kupionych poprzedzamy 2,5 miesięczną stratyfikacją. I tak będą wschodzić długo – nawet do 6 miesięcy. Wschodom zapewniamy dość niską temperaturę (około 15 0C) i stałą lekką wilgotność. Zawilec ten dość wolno się rozwija.

Rozrośnięte kępy można podzielić pod koniec zamierania jesiennego. Można później jeśli wiemy gdzie rośnie.

Choroby i szkodniki

Brak poważnych problemów.

Zastosowanie

Najlepiej sprawdza się jako element rabat wielogatunkowych.

Uwagi

Teraz tak naprawdę trudno ustalić co było podstawą do przyjęcia nazwy rodzajowej. Którą z tych wersji znał K. Linneusz trudno powiedzieć.

Nazwa ‚anemon’ jest przypisana do Teofrasta (filozof i botanik grecki) i oznacza kwiat wiatru w odniesieniu do delikatnych płatków o różnych kolorach, które poruszają się pod wpływem nawet minimalnego wiatru. W rzeczywistości w starożytnej grece słowo ‚anemos’ = wiatr .Inni wywodzą nazwę od rzeki, Anemo płynącej przez Rawennę , gdzie ponoć po raz pierwszy starożytni odkryli ten kwiat. Ale są też mitologiczne interpretacje. W greckiej mitologii Anemone była żoną Zephyrusa  (zachodni, gorący wiatr, który sprzyjał rysuneczekpojawianiu się kwiatów i owoców).

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Kwiat i owoce – http://en.wikipedia.org/wiki/Anemone_narcissiflora

mapka – http://luirig.altervista.org/schedeit/ae/anemone_narcissiflora.htm

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: