Kiścień Davisa

©

©Leucothoe davisiae

Leucothoe davisiaeOpis

Rodzina:Ericaceae – wrzosowate

Jak wszystkie kiścienie roślina wykształca płytki lecz silnie rozgałęziony system korzeniowy. Z niego wyrastają dość wysokie, wzniesione i sztywne gałęzie. Roślina jest jednak bardziej szeroka niż wysoka tym bardziej, że rośnie wolno. Liście częściowo zimozielone, skórzaste, nagie o ząbkowanym brzegu. W zarysie są eliptyczne lecz ostro zakończone. Na szczycie pędów pojawiają się stojące, groniaste kwiatostany o wysokości 15 cm. Pojedyncze kwiatki bardzo przypominają wrzosiec. Są jednak duuużo większe i na końcu mają pięć wywiniętych klapek w kształcie mikro koronki. Owoce to kuliste, cienkościenne i wielonasienne torebki. Nasiona małe i oskrzydlone.

Występowanie

mapka Zakres występowania to góry na terenie Kalifornii i południowej części Oregonu. Siedliskiem są wilgotne tereny na wysokości od 1300 do 2600 m npm.

Wysokość

Maksymalnie po wielu latach około 150 centymetrów.

Termin kwitnienia

Koniec maja, początek czerwca.

Kolor kwiatu

kwiatostan Białe są nie tylko płatki, ale i działki kielicha.

Stanowisko

Najlepiej półcień, znosi pełne słońce, jeśli gleba jest wilgotna.

Wymagania i pielęgnacja

rysunek botanicznyJak wszystkie wrzosowate to roślina gleb kwaśnych i lekko kwaśnych. Mimo, że gatunek wymaga dużej wilgotności to gleby muszą być przepuszczalne. Jeśli nie potrafimy w momencie większych upałów zapewnić dostatecznej wilgotności gleby przestrzegam przed dawaniem torfu do dołka. Ten z racji ogromnej zdolności do bardzo mocnego wiązania wody dodatkowo ”wyssie” z ziemi każdą jej kropelkę. Woda związana w torfie jest dla roślin niedostępna. Torf pogłębia zatem skutki suszy. Zanim będziemy przesadzać roślinę postarajmy się o kompost liściowy tzw. ziemię liściową. Jest ona wprawdzie bardzo jałowa w składniki pokarmowe, ale te można dostarczyć, natomiast posiada bardzo dużo potrzebnej roślinie próchnicy, a jednocześnie jest bardzo kwaśna. Taka ziemia wymieszana z ziemią ogrodową zapewni doskonały odczyn gleby, wiązanie wody w znacznym zakresie, ale ta woda jest zawsze dla roślin dostępna bo wiązania chemiczne są słabe. Potem co roku warstwa ziemi liściowej jako remedium na podniesienie odczynu ziemi przez dany nawóz. Kto ma możliwość ściółkowania ziemi korą to proszę to zrobić. Nie tylko zmniejszymy parowanie gleby, ale także obniżymy jej temperaturę co dla roślin górskich przyzwyczajonych do chłodnej gleby ma znaczenie.

Jeśli sadzonkę mamy w doniczce podlejmy solidnie na godzinę lub nieco mniej przed sadzeniem. Korzeń w momencie sadzenia powinien być wilgotny. Jeśli kupiliśmy z prawie gołym korzeniem to moczymy go w wodzie przez około 8 godzin. Sadzimy na głębokość taką jak roślina rosła w szkółce lub doniczce. Po posadzeniu pamiętajmy o utworzeniu misy z ziemi by łatwiej podlewać po posadzeniu. Można tak ukształtować misę by przy pieńku była wyższa, a rowek był na obrzeżu. Tak ukształtowana misa spowoduje nawilżanie przede wszystkim obrzeży korzenia, co stymuluje te najcieńsze i najwydajniejsze korzenie do szybkiego przyrostu.

Mrozoodporność

Strefą graniczną zimotrwałości jest USDA 5b z temperaturami do -26,1 °C Według tego roślina jest zimotrwała na terenie całego kraju. Tak dobrze jednak nie jest. Wystarczy posadzić na przeciągu i roślina padnie mimo warstwy śniegu. Więc poza młodymi roślinami, które z urzędu powinno się ochraniać w całym kraju, to zapewnijmy roślinom przynajmniej osłonięte stanowisko. Jeśli sadzimy bez doświadczenia sąsiadów to dla bezpieczeństwa sypiemy zimą kopiec jak dla róż. Najlepiej użyć do tego celu trocin. Ziemia brana z pobliża krzewu zmniejsza warstwę ziemi nad korzeniami, a to ma wpływ na ich ewentualne przemarznięcie. Pamiętamy że kopczyki formujemy po przemarznięciu wierzchniej warstwy ziemi, czyli w czasie pierwszych małych mrozów. W tym wypadku chodzi o liście, które muszą przemarznąć i oblecieć.

Rozmnażanie

Najczęściej rozmnażamy przez sadzonki półzdrewniałe. Można jednak rozmnażać przez sadzonki zielne jak i sadzonki zdrewniałe.

owoce Najrzadziej rozmnaża się przez wysiew nasion. Nasiona wysiewane w pomieszczeniach wymagają standardowej stratyfikacji.

Choroby i szkodniki

Z chorób może wystąpić mączniak, plamistość liści i antraknoza.

Ze szkodników to mszyce, wełnowiec i mączlik.

Zastosowanie

Element wrzosowiska, zacienione rabaty z krzewami, pojemniki.

Uwagi

Opowieści na temat bogini Leucothea jest kilka i na wzajem sobie przeczących. Jedną z nich chyba najbardziej prawdopodobną jest stwierdzenie że LEUCOTHOE to imię córki Orchamusa, króla Babilonii.

Nazwa gatunkowa nie jest już tak tajemnicza. Jest upamiętnieniem Nancy Jane Davis (1833-1921),pracującej w Pensylwanii, jako pedagog i będącej botanikiem amatorem z dużym dorobkiem.rysuneczek

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Mapka – http://plants.usda.gov/

Kwiatostan – http://nargs.org/nargswiki/tiki-browse_image.php?imageId=451

Kwiaty – http://calphotos.berkeley.edu/cgi/img_query?enlarge=0000+0000+1103+0569

Rysunek botaniczny – http://www.efloras.org/object_page.aspx?object_id=115165&flora_id=1

Owoce – http://depts.washington.edu/yfdp/shrubs.php?q=page2

Leucothoe davisiae – http://nargs.org/nargswiki/tiki-browse_gallery.php?galleryId=92&offset=0&sort_mode=hits_desc

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: