Saxifraga stolitzkae

©

©Saxifraga stolitzkae

Saxifraga stolitzkae

Opis

Rodzina: Saxifragaceae

Dziś roślina w miarę nowo pozyskana i o której jeszcze niewiele pewnego wiadomo.

Tworzy szczelne dywaniki różyczek o średnicy do 1,5 cm. Liście 6-9mm długie, liniowo-łopatkowate, mięsiste.

wykwity Cechuje je nieco srebrzysty nalot. Są to wykwity wapnia skupione w pobliżu brzegów listków. Szypułka kwiatowa do 5 cm wysokości zakończona niedużym baldachem. Kwiatków w baldaszku jest tylko kilka, lecz są one duże jak na tak małą roślinkę. Cechą tych kwiatów są szerokie płatki zachodzące na siebie i tworzące płaski lejek.

Występowanie

Roślina pochodzi z himalajskich rejonów(od 3000 do 4300 m npm) takich krajów jak północne Indie, Nepal i Bhutan.

Wysokość

Maksimum 8 cm.

Termin kwitnienia

U nas koniec maja początek czerwca.

Kolor kwiatu

Biały z czerwonymi pylnikami.

Stanowisko

Raczej półcieniste, już choćby dlatego, że na wysokości 3000 metrów upałów nie ma.

Wymagania i pielęgnacja

Uprawiający donoszą, że roślina tak długo jest łatwa jak długo ma gleby przepuszczalne, najlepiej zasadowe i delikatnie wilgotne. Myślę że w naszych warunkach przy raczej kwaśnych glebach będzie koniecznym wymieszanie jej z potłuczonym marglem. Tylko tym sposobem zabezpieczymy sobie na dłużej przynajmniej obojętne podłoże.

Mrozoodporność

W naszym klimacie brak danych. Dane pochodzące z krajów zachodnich nie są dla nas wiarygodne bo tam jest cieplej. Niemniej przy zapewnieniu ochrony przed nadmiarem wody w zimie powinna spokojnie przetrwać biorąc tylko pod uwagę skąd pochodzi.

Rozmnażanie

Tutaj nie różni się od innych krewniaczek. Będą to nasiona i podział. Nasiona na pewno po stratyfikacji lub wysiane jesienią.

Choroby i szkodniki

Brak danych.

Zastosowanie

Oprócz rabat czy skalniaków to doskonała roślina do kamiennych koryt z mini skalniakami.

Uwagi

Tłumaczenie nazwy rodzajowej ”Saxifraga” nie do końca jest pewne. Na pewno pochodzi od łacińskiego słowa ‚saxum’ = kamień, skała i albo słowa ‚frag’ = korzeń, albo ‚frangere’ = złamać. Pliniusz tłumaczy to zdolnościami niektórych gatunków do rozpuszczania kamieni żółciowych. Ponieważ w łacinie na określenie kamieni żółciowych można użyć słowa ‚saxum’ ale częściej jest używane słowo ‚calculus’. Z tego powodu bardziej prawdopodobnym jest wyjaśnienie, że te rośliny rosnąc w załomach skalnych ich korzenie przyczyniają się do powolnego lecz skutecznego kruszenia skał, czyli bioerozji.

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Wykwity – http://www.flickr.com/photos/22799848@N03/2520985508/

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: