Serduszka peregrina

©

©Dicentra peregrina

Dicentra peregrina

Opis

Rodzina: Papaveraceae – makowate

Jest jednym z najmniejszych gatunków serduszki i chyba najtrudniejsza do kupienia.

Rozrasta się dzięki krótkim kłączom o dużej ilości korzeni. Liście szaro zielone w typie koperkowym. Kwiaty duże 2-2.5 cm wyrastające ponad liście.4 wewnętrzne płatki wydłużone, wąskie i na końcu złączone. Dwa płatki zewnętrzne przy nasadzie sercowato rozdęte, a końce płatków haczykowato wygięte.

owoc z nasionami Owocem typowa dla serduszek strąkopodobna torebka tylko dużo mniejsza. Na zdjęciu w dużym powiększeniu. Nasiona otacza jasna białkowa substancja zwana elajosomem. Jest to po polsku ciałko mrówcze, bo chętnie zjadane przez mrówki. Samo nasiono nie jest uszkadzane i z powodzeniem kiełkuje na mrówczym śmietniku.

W handlu możemy spotkać się z kilkoma odmianami mieszańcowymi. Ja dokonałam wyboru tych teoretycznie najłatwiej dostępnych.

  • ‚Burning Hearts’ (Dicentra Peregrina i Dicentra eximia) – czerwone kwiaty i jasnymi brzegami
  • ‚Candy Hearts’ (D. eximia × D. peregrina) – czerwono-różowe kwiaty
  • ‚Gothenburg’ (D. formosa subsp oregana × D. peregrina. f. alba) – delikatnie różowe kwiaty
  • ‚Ivory Hearts’ (D. eximia × D. peregrina) – białe kwiaty
  • ‚King of Hearts’ – {D. peregrina × (D. formosa  subsp. oregana × D. eximia)} – różowe kwiaty
  • ‚Luxuriant’ (D. eximia × D. peregrina) – wiśniowo-czerwone kwiaty
  • ‚Tsuneshigo Rokujo’ (D. nevadensis × D. peregrina) – różowe kwiaty.

Występowanie

Rośnie na dalekim wschodzie Rosji łącznie z Sachalinem i Wyspami Kurylskimi także w Japonii.

Wysokość

Około 15 cm

Termin kwitnienia

W naszym klimacie koniec maja lub sam początek czerwca. Kwitnie przez 4 lub więcej tygodni

Kolor kwiatu

U gatunku różowo-biały.

Stanowisko

Lubi jak najchłodniejsze stanowiska zatem u nas najlepsza będzie wystawa wschodnia, nie narażona na przeciągi.

Wymagania i pielęgnacja

wielkośćW przypadku tego gatunku musimy zapewnić sporo kamieni w podłożu. Jednak w okresie wegetacji gleba powinna być wilgotna. Odczyn gleby lekko kwaśny w kierunku obojętnego. Roślina ma stosunkowo niewielkie wymagania pokarmowe, ale bardzo dobrze reaguje na nawożenie organiczne. Dlatego przed sadzeniem dobrze jest dać porcję starego obornika lub wymieszać wybraną z dołka ziemię nie tylko np. ze żwirem, ale i z kompostem. Nie musi on być stary. Może być taki roczny gdzie jeszcze można dostrzec z czego powstał. Potem co roku jesienią ściółkujemy glebę kompostem, by na wiosnę wymieszać go z podłożem. Taka wiosenna warstwa kompostu pozwoli nam utrzymać nie tylko odczyn ziemi na właściwym poziomie, ale także odpowiednią ilość składników pokarmowych. Zawarta w kompoście próchnica zatrzyma trochę wody i roślina nie będzie przechodzić letniego okresu spoczynkowego, co pozwoli nam dorobić się większej kępki szybciej.

Trzeba też pamiętać iż letnie upały bez dostatecznej wilgotności gleby spowodują szybsze zanikanie rośliny i trzeba posadzić ją tak by inne, później rozwijające się rośliny zasłoniły puste miejsca. W czasie nieaktywnym jest szczególnie wrażliwa na nadmiar wody. Dlatego na nieco cięższych glebach potrzebny już jest naprawdę dobry drenaż.

Mrozoodporność

Jest w pełni mrozoodporna na terenie całego kraju. Jej dolna strefa odporności to USDA 4a z temperaturami do -34,4 °C Warunkiem dłuższego bytowania jest doskonały drenaż zimowy, lub zabezpieczenie miejsca rośnięcia przed nadmiarem wody z nieba.

Rozmnażanie

Rozmnażanie przez podział kłącza wczesną wiosną. Można podzielić co 3-4 lata.

Jeśli mamy nasiona to musimy być świadomi, że wysiewamy je jeszcze jesienią. Do skiełkowania często potrzebują dwóch lat. Jeśli chcemy przechować świeże nasiona do wiosny to możemy to zrobić w woreczku z wilgotnym wermikulitem na dolnej półce lodówki i nie dłużej jak 6 miesięcy. Zatem kupno nasion wiąże się z dużym ryzykiem, bo nie wiadomo jak były przechowywane. Kiedy nie mamy innej możliwości proszę zaopatrzyć się w kwas giberelinowy i odwiedzić zakładkę PORADNIK na górze strony.

Choroby i szkodniki

Należy uważać na ślimaki nagie.

Zastosowanie

w doniczce Zda egzamin na skalniaku, na brzegach rabat, a także w pojemnikach na zimę dołowanych w gruncie. Jest również dobrym rozwiązaniem dla mini skalniaków w kamiennych korytach.

Uwagi

Dicentra peregrina została opisana przez Johanna Heinricha Rudolfa w 1863 r.

Nazwa rodzajowa ”Dicentra” pochodzi z greki gdzie ‚dis’ = dwa razy, ‚kentron’ = ostroga. Czyli w wolnym tłumaczeniu dwie ostrogi. Oczywiście odniesienie do budowy kwiatu.

Nazwa gatunkowa ”peregrina” pochodzi z łaciny, gdzie ‚peregrinus’ = obcy lub ‚peregrinatus’ = przybyły z obcych ziem, wędrowiec. Można by uwspółcześnić to określenie i nazwać ją imigrantem. Chodzi o to, że na kontynencie Eurazji nie ma roślin o tym wyglądzie, a jedynie na kontynencie amerykańskim. Dlatego obiektpodejrzewa się, iż roślin ta przywędrowała, kiedy jeszcze istniało połączenie między tymi kontynentami.

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Wielkość – http://www.flickr.com/photos/eugene2010/6008607011/

Owoc z nasionami – http://en.wikipedia.org/wiki/

Dicentra peregrina – http://www.personal.psu.edu/aby113/blogs/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: