Skalnica naprzeciwlistna

©

©Saxifraga oppositifolia

Saxifraga oppositifolia

Opis

Rodzina: Saxifragaceae

Saxifraga oppositifolia jest gatunkiem wyjątkowo zmiennym. Dawniej botanicy byli skłonni klasyfikować skalnice do różnych gatunków. Współczesne badania DNA potwierdziły, iż mimo zmienności wyglądu to ten sam gatunek. Skalnica tak bardzo reaguje na zmiany mikroklimatu miejsca w którym rośnie.

różnice  Rysunek ten pokazuje zmienność wyglądu łodyżki w zależności od klimatu.

Zawsze jednak jest to bardzo niska roślina, tworząca małe dywaniki. Im zimniej listki na łodyżce są mocniej upakowane i stwarzają wrażenie różyczek liściowych. Łodyżki są płożące z oddzielającymi się od nich krótkimi (do 3 cm) pędami kwiatowymi.

listki Listki na łodyżce ułożone są naprzeciwlegle. Są one drobne, sztywne o kształcie podłużnym, owłosiony jest tylko brzeg listków. Często na końcach listków można zobaczyć kryształki wapnia.

kielich kwiatowykwiat Na szypułkach kwiatowych mamy zawsze pojedynczy kwiat o pięciu płatkach. Ma on do 15 mm średnicy i jest nieproporcjonalnie duży w stosunku do całości rośliny. Duże i jaskrawe kwiaty to przystosowanie występujące u wielu roślin górskich, mające za cel skuteczne zwabienie owadów. Wysoko w górach owady są bowiem nieliczne, a i surowa i zmienna pogoda często uniemożliwia im oblot kwiatów. Kwiaty zawiązują się już z końcem lata poprzedniego roku. Owocem jest malutka torebka z licznymi, malutkimi jak pył nasionami.

Występowanie

mapka Występuje w górach Azji, Europy i Ameryki Północnej oraz w rejonach arktycznych,czyli w północnej Syberii, na Alasce i na Grenlandii. W Polsce występuje jedynie w Tatrach i to w najwyższych ich partiach. Siedliskiem są szczeliny skalne, wrzosowiska na północy Europy i arktyczne kamieniste pustynie. Niedawno znaleziono ją tak wysoko, że poza nią nie rośnie nic.

w górach Na zdjęciu jej naturalne środowisko.

Wysokość

Między 2 a 5 cm.

Termin kwitnienia

Dużo zależy od pogody potrafi zakwitnąć już w kwietniu. Masowo kwitnie dłużej niż miesiąc.

Kolor kwiatu

Od różowoliliowego do fioletowopurpurowego.

Stanowisko

W naturze rośnie na stanowiskach otwartych, ale tam jest zimno. Chcąc dać roślinie trochę chłodu musimy cieniować ją w najgorętszych godzinach dnia. Praktycznie najodpowiedniejsza byłaby wystawa typowo wschodnia. Cały czas trzeba pamiętać, że wysoka temperatura i suchość podłoża to dla rośliny śmierć.

Wymagania i pielęgnacja

Nawet nasze standardowe ziemie będą dla tej rośliny za dobre. Musimy je wymieszać że żwirem lub drobno potłuczonymi kamieniami. Przy czym kamieni powinno być więcej niż ziemi. Pamiętajmy, że w szczelinach skalnych ziemi nie ma dużo, ale kamienia pod dostatkiem. By zabezpieczyć się przed nadmiernym zamakaniem szyjki korzeniowej wokół niej dajemy sam żwir. Także wokół sadzonki ściółkujemy ziemię żwirem by pędy nie leżały na mokrej ziemi. Roślin nie nawozimy. Rośliny są przystosowane do ziem raczej ubogich szczególnie w azot.

nieporządek Ponieważ roślina rozrasta się nieregularnie więc kto chce mieć regularne kępki musi przycinać nadmiernie wydłużone pędy. Robimy to najpóźniej w czerwcu by roślina miała wystarczająco dużo czasu na nowy wzrost i wiązanie kwiatów na rok następny.

Mrozoodporność

Roślina w pełni mrozoodporna na terenie całego naszego kraju. Jeśli glebę pod tą roślinę przygotowaliśmy prawidłowo nie musimy zabezpieczać przed nadmiarem wody w zimie.

Rozmnażanie

Jeśli ktoś przycinał roślinę można te fragmenty pędów wykorzystać jako sadzonki.

Głównym jednak sposobem rozmnażania jest siew nasion. Nasiona wysiewamy jesienią zabezpieczając wysiewy przed opadami rozmywającymi wysiewy. Kupowane nasiona trzeba poddać zimnej stratyfikacji przez 2 miesiące. Potem w temperaturze 18-20 °C powinno ich wzejść około 60-70%nasion. Z uwagi na wielkość nasion nie przykrywamy ich tylko wciskamy w podłoże. Można ewentualnie przykryć cieniutką warstwą samego perlitu.

Choroby i szkodniki

Brak

Zastosowanie

Jak mało która roślina nadaje się do kamiennych koryt z mini skalniakami. Dobrze przygotowane miejsce na skalniakach lub rabatkach żwirowych.

Uwagi

Roślinę odkryto dla nauki w Laponii w 1732 roku.

Tłumaczenie nazwy rodzajowej ”Saxifraga” nie do końca jest pewne. Na pewno pochodzi od łacińskiego słowa ‘saxum’ = kamień, skała i albo słowa ‘frag’ = korzeń, albo ‘frangere’ = złamać. Najprawdopodobniej chodzi o to, że te rośliny rosnąc w załomach skalnych ich korzenie przyczyniają się do powolnego lecz skutecznego kruszenia skał, czyli bioerozji.

Nazwa gatunkowa ”oppositifolia” pochodzi od łacińskiego słowa ‚oppositus’ = naprzeciwko i ‚folium’ = liść i oznacza, że jeden liść jest w opozycji do drugiego, jako że są ustawione na przeciwko siebie czyli w parach po obu stronach łodygi.rysuneczek2

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Kielich kwiatowy – http://www.luontoportti.com/suomi/en/kukkakasvit/purple-saxifrage

Saxifraga oppositifolia – http://www.saxifraga.org/plants/saxbase/

W górach – http://commons.wikimedia.org/wiki/Saxifraga_oppositifolia

Listki – http://botany.cz/cs/saxifraga-oppositifolia/

Zaschnięte liście – http://science.halleyhosting.com/nature/

Mapka – http://www.discoverlife.org/mp/20q?search=Saxifraga+oppositifolia&guide=Wildflowers

Nieporządek – http://www.pc.gc.ca/pn-np/nt/aulavik/plan/plan4.aspx

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: