Peltobojkinia

©

©Peltoboykinia tellimoides

Peltoboykinia2Opis

Rodzina: Saxifragaceae

Bylina do cienia uprawiana dla swych oryginalnych liści. Pod ziemią kłącza do 2 cm średnicy, z nich wyrasta kępa liści odziomkowych. Ogonki liściowe długości do 35 cm. Blaszka liściowa też ma swoje rozmiary. Potrafią dorosnąć do 40 cm średnicy. Liść ma kształt zbliżony do owalu, jest klapowany. Występuje od 7 do 9 klap. Na szczycie długiego pędu kwiatowego pojawia się kwiatostan zwany wierzchotką. Złożony z wielu dzwonkowatych kwiatków. Na optymalnym miejscu długość kwiatostanu do 30 cm ponad liście. Nasiona elipsoidalne, 0.8-1 mm.

Występowanie

Krajami naturalnego występowania są Chiny i Japonia. Siedliskiem zacienione miejsca, wąwozy i polany leśne na wysokości 1100-1900 metrów nad poziom morza.

Wysokość

wiosnąW ogrodach do około 70 cm. W naturze do 1 metra. Chodzi oczywiście o kępę liści.

Termin kwitnienia

W naszych warunkach jest to koniec maja początek czerwca.

Kolor kwiatu

Taka maślana żółć.

Stanowisko

Optymalnym byłby pstrokaty cień. Przy braku takiego, miejsca półcieniste. Ponieważ jest to roślina górska więc woli kwiatekmiejsca chłodne, zatem lepsza będzie wystawa wschodnia niż zachodnia.

Wymagania i pielęgnacja

Jest to niemała roślina i dość szybko rosnąca wymaga gleb raczej zasobnych. Powinny być przepuszczalne, lecz cały czas wilgotne(roślina szybko więdnie na przesychającym stanowisku), mieć dużą zawartość próchnicy i o odczynie lekko kwaśnym. Zatem typowe gleby leśne. Kopmy dołki sporo za duże i zaprawiajmy je sporą ilością kompostu. W kolejnych latach wiosną dawka nawozu pełnoskładnikowego, a jesienią warstwa kompostu, który wiosną wymieszamy z ziemią. Po kwitnieniu jeśli nasiona nam niepotrzebne wycinamy pędy tuż przy ziemi.

Mrozoodporność

Roślina nie całkiem mrozoodporna. Jej dolna strefa graniczna to USDA 6b z temperaturami do -20,6 °C. Jest to zatem teren zachodniej połowy kraju. Niemniej i tam na stanowiskach wietrznych, czy w zimy bezśnieżne trzeba zdecydować się na okrywanie rośliny.

Rozmnażanie

Ponieważ jest to roślina z kłączem więc można ją podzielić.

Wysiewu nasion dokonujemy w styczniu i umieszczamy w chłodziarce na minimum 6 tygodni. Wschody powinny pojawić się do miesiąca. Gdyby tak się nie stało wstawiamy ponownie do lodówki tym razem na dłużej. Ponieważ jest to bylina siew nie koniecznie musi być w styczniu. Można później i tak kwiatów w pierwszym roku nie będzie. Chodzi jedynie o to, by na miejsce stałe posadzić w sierpniu lub na początku września już wyrośniętą sadzonkę.

Choroby i szkodniki

Brak

Zastosowanie

Bardzo dobra roślina okrywowa do miejsc wilgotnych. Idealna do sadzenia wzdłuż brzegów potoków. Świetnie się będzie czuła w typowo leśnych ogrodach.

Uwagi

Nazwa rodzajowa ”Peltoboykinia” trochę skomplikowana. Pierwsza część nazwy to greckie ‚peltate’ = tarcza, osłona. Druga część nazwy wskazuje na podobieństwo liści do rodzaju Boykinia.

Nazwa gatunkowa ”tellimoides” wskazuje na podobieństwo liści do innej rośliny z rodziny skalnicowatych, a mianowicie do Tellima grandiflora.

 

Przypisyrysuneczek


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Wiosną – http://flowers.la.coocan.jp/Saxifragaceae/Peltoboykinia tellimoides.htm

Peltoboykinia2 – http://www.theflowerphotosite.com/sp/p223.html

Kwiatek – http://www.botanickateplice.cz/foto/detail/?f=993

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: