Homeria

©

©Homeria collina

Homeria collina

Opis

Rodzina: Iridaceae

Obecnie gatunek nazywa się ‚Moraea collina’. Badania genetyczne, jakie są dostępne powodują częste zmiany w systematyce roślin.

Opiszę gatunek, lecz trzeba wiedzieć, że ewentualne odstępstwa to wynik obecności hybryd. Z uwagi na ekspansywność gatunku w cieplejszych strefach hodowcy wpadli na pomysł krzyżówek międzygatunkowych, których celem jest otrzymanie kwiatów płonych. Na pierwszy rzut oka są one identyczne z kwiatami gatunku lecz nie wytwarzają pyłku. Brak nasion to brak szybkiego rozprzestrzeniania się. Ponieważ gatunek zasiedla tereny trawiaste, a jest trujący dla zwierząt stąd intensywność zabiegów hodowlanych. To co Holendrzy sprzedają na nasz rynek jako mieszankę, może zawierać i cebulki gatunku i cebulki odmian hybrydowych, stąd ewentualne odstępstwa w wyglądzie.

Cebulki małe do maksimum 3 cm średnicy. Wytwarzają krótkie często grube, kurczliwe lecz krótkie korzenie.

liść Nad ziemią z reguły jeden liść. Wąski, trawiasty lecz dość długi, z tego powodu przewieszający się. Pęd kwiatowy lekko zygzakowaty. W jego górnej części z węzłów na pędzie wyrastają szypułki kwiatostanowe. Na każdej szypułce jest kwiatostan składający się od 1 do 4 kwiatków. Pojedynczy kwiatek duży, nawet do 7 cm średnicy, pięciopłatkowy kształtem przypominający całkowicie otwartego tulipana. Chociaż kwiaty żyją tylko dzień lub dwa, lecz rośliny wciąż wytwarzają nowe kwiaty przez długi okres. Owocem jest cylindryczna torebka otwierająca się trzema klapkami w górnej części. W jednej może być nawet 150 nasion.

Z około 32 gatunków, do sprzedaży i do hybrydyzacji wytypowano następujące gatunki.

Homeria comptonii: Wysokość około 30 cm. Kwiaty od cytrynowego w centrum, po różowo-łososiowy na krawędziach płatków.

Homeria elegans: Ma jasne, żółte kwiaty z zielonym odcieniem na płatkach. Trzy płatki mogą mieć inny kolor. Kwitnie wczesną wiosną.

Homeria lilacina: Intensywnie purpurowe kwiaty na początku lata.

Występowanie

Naturalnie występuje w krajach południa Afryki, takich jak Botswana, Lesotho, Namibia, RPA. Porasta bardzo różnorodne siedliska od półpustyń do wszelakich łąk i pastwisk. Od gleb bardzo słabych po bardzo żyzne.

Wysokość

Najczęściej w granicach 45 cm.

Termin kwitnienia

W ciepłe wiosny już koniec czerwca. Kwitnie przeciętnie 6 do 8 tygodni.

Kolor kwiatu

Od różnych odcieni żółtego przez morelowy do różowo-czerwonego.

Stanowisko

Wyłącznie pełne słońce.

Wymagania i pielęgnacja

Cebulki sadzimy od końca kwietnia do połowy maja. Głębokość sadzenia około 3 cm. Roślina dobrze wygląda tylko wówczas, jeśli posadzimy ją w większych grupach. Cebulki jakie kupujemy nie są największe dlatego sadzimy je w odstępie co 5-7 cm. By mieć naprawdę okazałe kwiaty utrzymujmy ziemię lekko wilgotną jak najdłużej. Jeśli mamy słabe gleby, warto raz w tygodniu podlać rośliny roztworem nawozu do roślin kwitnących, do pelargonii, do surfinii, lub do pomidorów. Po prostu tym co nam zostanie po podlaniu skrzynek balkonowych z kwiatami, a zawiera zwiększoną dawkę potasu. Ma to znaczenie szczególnie jeśli są to cebulki dopiero co kupione. Do sprzedaży trafia materiał na granicy wielkości handlowej, a nam chodzi by wydały ładne kwiaty i jeszcze dorosły do swej maksymalnej wielkości. Tylko wówczas ładnie zakwitną w kolejnym roku.

Wykopujemy po całkowitym zaschnięciu liści lub jeśli zapowiadają przymrozek w nocy. Jeśli wykopaliśmy jeszcze z liśćmi pozwólmy im zaschnąć. Potem oczyszczamy i przechowujemy w temperaturze około 4-5 0C. Przed sadzeniem dobrym zwyczajem jest zaprawianie cebulek przez moczenie ich w roztworze Kaptanu.

Mrozoodporność

Cebulki są w stanie przez krótki czas przetrwać w temperaturze do -3 0C.

Rozmnażanie

Najszybciej kwiaty otrzymamy z cebulek przybyszowych.

Nasiona Nasiona wysiewamy na powierzchnię i wciskamy w podłoże. Jeśli przykryjemy je ziemią głęboko mogą nie wykiełkować. Kwiaty dopiero po 3-4 latach.

Choroby i szkodniki

Na razie brak.

Zastosowanie

Poza rabatami są świetnymi roślinami do pojemników.

Uwagi

Gatunek został opisany w 1787 roku przez Carla Petera Thunberga.

Nazwa rodzaju ”Homeria” została nadana na cześć greckiego poety i epika Homera.

Obecna nazwa rodzaju ”Moraea” jest hołdem dla angielskiego botanika Roberta Moore’a.

obiekt

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Nasiona – http://keys.lucidcentral.org/keys/FNW/FNW%20seeds/html/

Homeria collina – http://gardenbreizh.org/photos/mf/photo-353707.html

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: