Krwiściąg obtusa

©

©Sanguisorba obtusa

Sanguisorba obusta

Opis

Rodzina: Rosaceae

liśćBardzo głęboko korzeniąca się roślina kłączowa. Wyrastające pędy są wzniesione, rozgałęzione z lekką tendencją do pokładania się. Liście nieparzysto pierzastozłożone, szarozielone i raczej matowe. Ich długość może dochodzić do 40 cm, są złożone nawet z 17 listków. Na końcach pędów lekko zgięty, kłosowaty kwiatostan do 7 cm długości. Jego puszystość wynika z faktu, że składa się maleńkich działek kielicha i bardzo długich pręcików. Po przekwitnięciu pręciki opadają, pozostaje sama osadka, która jest ciekawa, ale już z bliska. Nasiona dojrzeją jeśli nie przyjdą wczesne przymrozki.

Występowanie

Roślina pochodzi z górskich łąk Japonii.

Wysokość

Przeciętnie 60-75 cm. Posadzona w półcieniu pąkibędzie wyższa.

Termin kwitnienia

Początek kwitnienia przypada na koniec lipca, pełnia kwitnienia to sierpień.

Kolor kwiatu

Na początku ostro różowy, lecz blednący wraz z przekwitaniem.

Stanowisko

Polecam pełne słońce, jeśli brak takiej wystawy może być półcień, lecz z maksymalną ilością słońca. Inaczej otrzymamy ogromną masę liści i tylko pojedyncze kwiaty.

Wymagania i pielęgnacja

Korzeniąc się głęboko penetruje duży obszar ziemi. Standardowe ziemie w ogrodzie jej zupełnie wystarczą. Pokazowy okaz owocostanotrzymamy jednak na optymalnym stanowisku. Ziemia przepuszczalna, dostatecznie wilgotna o przeciętnej żyzności, lecz zawierająca sporo fosforu. Od tego składnika zależy ilość kwiatostanów. By sprostać tym oczekiwaniom wiosną przed ruszeniem wegetacji należy dać dawkę nawozu pełnoskładnikowego, lecz około końca maja podsypać superfosfatem.

Roślina posadzona w półcieniu może wymagać podpierania. Na takim stanowisku szybciej ujawni się jej znaczna ekspansywność, więc nie sadźmy jej obok delikatnych i wolno rosnących roślin.

Mrozoodporność

Dolna strefa mrozoodporności to USDA 4b z temperaturami do -31,7 °C. Jest zatem w pełni mrozoodporna na terenie całego naszego kraju.

Rozmnażanie

Dzielenie i przesadzanie najlepiej zrobić na wiosnę i wymaga sporo trudu.

Najlepiej rozmnażać przez wysiew nasion jesienią w inspekcie. Nasiona siane w pomieszczeniach wymagają 2 miesięcznej stratyfikacji. Siewki zakwitną najczęściej w drugim roku, choć zdarzyć się może że kwiaty pojawią się dopiero w 3 roku.

Choroby i szkodniki

Brak realnych zagrożeń w naszej strefie.

Zastosowanie

na rabacie Jako roślina kwitnąca późno pożądana jest w każdym ogrodzie. Zda egzamin nie tylko na rabatach, także w ogrodach naturalistycznych jak również nad stawami i na podmokłych łąkach. Można sadzić w sporych donicach, lub używać na kwiaty cięte.

Uwagi

Nazwa rodzaju ”Sanguisorba” to połączenie dwóch łacińskich słów ‚sanguis’ = krew i ‚sorbeo’ = wchłanianie. Chodzi o wyciąg z krwiściągu lekarskiego, który był stosowany by przyspieszać gojenie się ran i do hamowania krwawień.

Gatunek został opisany w 1874 roku przez Karola Maksymowicza.

 rysuneczek

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Liść+owocostan – http://www.plantdatabase.co.uk/Sanguisorba_obtusa

Pąki – http://blogs.providencejournal.com

Sanguisorba obtusa – http://www.flickr.com/photos/29682669@N05/5015602663/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: