Iksjolirion tatarski

©

©Ixiolirion tataricum

Ixiolirion tataricum

Opis

Rodzina: Ixioliriaceae

cebulkaGatunek nie należy do roślin szybko rozrastających się, więc kupując cebulki należy to wziąć pod uwagę i kupić więcej by od razu mieć większą kępkę, bowiem pojedynczo nie wyglądają zbyt bogato.

Z cebulki o średnicy maksymalnie 3 cm wyrastają wąskie, trochę szarozielone, trawiaste liście. Pęd kwiatowy jest dość wysoki i zakończony kwiatostanem o nazwie pokrójbaldach. Kwiatki są umieszczone na długiej szypułce. Może ich być od 2 do 6 sztuk. Najczęściej jest ich cztery. Owocem jest owalna torebka otwierająca się na szczycie. Zawiera wiele czarnych i kanciastych nasion.

Występowanie

Jest to roślina azjatycka. Jej naturalny obszar występowania rozciąga się od Afganistanu przez Iran do Turcji. Istnieje teoria że aż po Egipt. Naturalnym siedliskiem są zimne i suche stepy i kamieniste wzgórza.

Wysokość

Między 30 a 50 cm.

Termin kwitnienia

U nas najczęściej koniec maja i czerwiec.

Kolor kwiatu

Niebiesko-liliowe, zawsze z ciemniejszymi pasami przez środek płatka.

Stanowisko

Najlepiej rośnie w miejscu słonecznym przez cały dzień. Z uwagi na swą trawiastość dobrze by było by stanowisko było zaciszne. Wystarczy by roślina była osłaniana przez wyższe gatunki.

Wymagania i pielęgnacja

sposób sadzeniaCebule sadzimy na przełomie września i października na głębokość równej trzykrotnej wysokości cebuli, czyli jakieś 8-10 cm. Zanim jednak przystąpimy do sadzenia przygotujmy to miejsce. Przygotowania mogą sobie darować właściciele lotnych piasków. Przy posiadaniu odrobinę lepszej gleby mamy wybór, albo trochę pracy, albo co roczne kupowanie cebul. Gatunek ten jest niesłychanie wrażliwy na nadmiar wody w zimie. Dlatego kopiemy sporą dziurę i na jej dno sypiemy drobniejsze kamienie(bez kwiatznaczenia jakie) resztę ziemi mieszamy z kupionym w sklepie zoologicznym żwirkiem akwarystycznym. Wystarczy nam jeden woreczek(około 3-4 zł). Na kamienie sypiemy taką warstwę by jej wierzch był o około 10 cm poniżej powierzchni ziemi. Teraz wciskamy cebulki. Na tyle by tylko stały jak będziemy zasypywać dołek. Jeśli będzie bardzo sucho to nieco podlewamy. Na ogół nie potrzeba. Jeśli zima jest mroźna to bez znaczenia, lecz jeśli jest mokra warto nad posadzone cebulki nałożyć coś nieprzemakalnego, ot choćby owoceodwróconą do góry dnem doniczkę lub cokolwiek co zabezpieczy nam to miejsce. Wiosną mamy liście i kwiaty. Po okwitnięciu podejmujemy decyzję czy bawimy się w nasiona czy zależy nam na cebulkach. Jeśli to drugie usuwamy ewentualne owoce. Około lipca zaczną zasychać liście i wówczas kolejna decyzja, wykopujemy cebulki czy nie. Posiadaczom cięższych gleb zalecałabym większą ilość żwiru(nawet 2 woreczki) niż wykopywanie. Cebule bardzo źle się przechowują. Jeśli do dyspozycji mamy tylko fajkowe gliny to raczej zrezygnujmy z tej rośliny lub przejdźmy do uprawy doniczkowej. Większość roślin cebulowych nie lubi doniczek i słabiej w nich kwitnie, ale nie nasz gatunek. Jego z powodzeniem można uprawiać w donicy, na zimę przenoszonej do pomieszczenia zimnego lecz zabezpieczonego przed mrozem.

Posadzone do wilgotnej ziemi i wstawione do zimnego garażu prawie nie wymagają podlewania. Ziemia w doniczce również musi być doskonale przepuszczalna. Uprawiać powinniśmy w doniczkach na tyle głębokich by zapewnić warstwę drenażową i swobodny rozrost korzeni. Kto ma kompost to nic mu więcej nie potrzeba. Ziemię kupną trzeba mocno rozluźnić żwirem z uwagi na dużą ilość torfu. Jeśli to tylko możliwe kupujmy ziemię z nawozami o przedłużonym działaniu. Na cały sezon nawożenie mamy z głowy, iksjolirion to roślina gleb ubogich ale nie jałowych. W takiej ziemi ona sama będzie dawkowała sobie ilość pokarmu. Ziemia ze standardowymi nawozami ma za dużo azotu, który promuje to co zielone kosztem kwiatów. Kwiatom do dobrego rozwoju jest potrzebny fosfor i potas. Potas jest potrzebny by cebulki były jak największe. Dlatego mając ziemię standardową trzeba podlewać co tydzień lecz połową dawki, używając nawozu do roślin kwitnących. W okresie intensywnego wzrostu podlewamy tak by ziemia była stale wilgotna. Po przekwitnięciu podlewamy nieco mniej. Ograniczamy podlewanie w momencie zasychania liści. Cebulek z ziemi nie wyjmujemy aż do października, kiedy przystępujemy do ponownego sadzenia. Możemy to zrobić w tej samej donicy tylko w nowej ziemi. W tym czasie oddzielamy cebulki przybyszowe i wysiewamy je osobno.

Mrozoodporność

Dolna strefa mrozoodporności to USDA 4b z temperaturami do -31,6°C. Ponieważ u nas najniższa strefa to 5b, to nie mróz czyni w zimie największe szkody, a wilgoć.

Rozmnażanie

Cebulki przybyszowe jeśli oddzieliliśmy wcześnie powinny być przechowywane w temperaturze pokojowej, lecz w papierowej torebce do której włożono również kłębek zwilżonej warty. Wata jednak nie może dotykać cebulek. Torebka powinna być zamknięta. Często należy sprawdzać stan zdrowotny cebulek. W tym wypadku kwiaty uzyskamy po około 2 latach.

Wysiewu nasion dokonujemy bezpośrednio po zbiorze z uwagi na szybką utratę siły kiełkowania. Dodatkowo zima załatwi nam stratyfikację nasion. Wysiewu dokonujemy do pojemników i przetrzymujemy przez zimę w zabezpieczonym przed mrozem pomieszczeniu, lecz nie może temperatura wzrosnąć powyżej 40C. Można wysiać w ogrodzie, ale na zimę bezwzględnie trzeba zabezpieczyć przed nadmiarem wilgoci. Kwiaty po 3-4 latach.

Choroby i szkodniki

Szara pleśń – to czarne plamy na cebulach. Cebulki takie muszą być wyrzucone.

Roztocze – prawie zawsze atakują uszkodzone cebule. Cebule można na krótko zanurzyć w roztworze insektycydu, ale lepiej pozbyć się takich cebulek.

Żółtozielone plamy na liściach – to najczęściej choroba wirusowa. Bezwzględna likwidacja takich roślin i to od razu.

Najlepiej w czasie zakupu dokładnie obejrzeć kupowane cebulki, a przed posadzeniem przynajmniej przez 15 minut moczyć w roztworze kaptanu.

Zastosowanie

Sadzimy na brzegach rabat, na skalniakach, w doniczkach. Można wykorzystywać na kwiat cięty. Ścięte w stadium pąka zachowują świeżość przez mniej więcej tydzień.

Arysuneczek

A

A

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Pokrój – http://en.wikipedia.org/wiki/File:Ixiolirion_tataricum_1.JPG

Ixiolirion tataricum – http://davesgarden.com/guides/pf/showimage/76810/

Owoce – http://www.biovrt.com/

Cebulki – http://www.bulb.com/ibc/us_en/publiek/collection.jsf/

Sposób sadzenia – http://gardenrant.com/2007/11/still-planting.html

Kwiat – http://www.plant-biology.com/Ixiolirion-tartar-lily.php

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: