Ubiorek skalny

©

©Iberis saxatilis

Iberis saxatilis

Opis

Rodzina: Brassicaceae

Jak większość ubiorków jest zimozieloną krzewinką.

zdrewniałe pędyPrzypominam, że w takim wypadku dolne pędy ogałacają się z liści i drewnieją. Na prawie całej długości pokładają się. Podnosi się tylko szczytowa część. Liście ciemnozielone, wąskie, mięsiste i ostro zakończone. Długość liścia raczej nie przekracza 2 centymetrów, a szerokość 2,5 mm. Na szczytach pędów okrągławe kwiatostany w postaci baldaszków. Średnica kwiatostanu około 2 cm. Pojedynczy kwiatek, jak u wszystkich roślin kapustowatych jest niewielki czteropłatkowy, w przypadku ubiorka dwa z płatków są znacznie większe. Pąki mają fioletowe podbarwienie.

Owocem jest tzw. łuszczynka zawierająca 2 pokrójnasiona.

Występowanie

Naturalnie rośnie w górach Hiszpanii, Francji, Włoch, Szwajcarii, Grecji Rumunii, krajów byłej Jugosławii, a także na Krymie. Siedliskiem są przede wszystkim szczeliny skalne i osuwiska kamieni na wysokości od 1500-2150 m npm.

Wysokość

Między 10 a 15 cm.

Termin kwitnienia

kwiatostanJeśli aura pozwoli potrafi zakwitnąć pod koniec kwietnia, lecz częściej jest to maj, często powtarza kwitnienie jesienią. Wiosną kwitnienie jest bardzo, bardzo obfite.

Kolor kwiatu

Białe z fioletowym podbarwieniem pąków.

Stanowisko

Preferuje ciepłe, słoneczne stanowiska

Wymagania i pielęgnacja

Ponieważ w naturze występuje zarówno na naturalne stanowiskoskałach wapiennych jak i granitowych, więc ubiorek ten najlepiej będzie się czuł na przepuszczalnych, czy wręcz kamienistych glebach o odczynie od lekko kwaśnego do zasadowego. Obserwacje uczą, iż na podłożach wapiennych kwitnienie jest znacznie obfitsze. Wilgotność podłoża przeciętna. Ponieważ roślina nie przepada za nawet chwilowym zasoleniem gleb, więc by uniknąć nawożenia, warto zamiast kwaśnej ziemi ogrodowej dać do porządnie za dużego dołka wymieszany że żwirem kompost. Co owoceroku wiosną wygrabić wierzchnią warstwę tyle ile się da i dać nową warstwę kompostu. Ponieważ standardowy kompost ma odczyn zbliżony do obojętnego nie będzie potrzebne wapnowanie lub można go zastosować co jakiś czas. Natomiast jest on wystarczająco bogaty w składniki pokarmowe, a próchnica będzie nam ładnie wiązała wodę, oddając ją korzeniom roślin kiedy będzie brak deszczu.

Ponieważ jest to krzewinka i dolne pędy drewnieją warto po kwitnieniu roślinę nasionaprzyciąć, nawet dość ostro. Z pąków śpiących wybiją nowe pędy. Uzyskamy roślinę gęstszą i niskiego wzrostu.

Z reguły zimą jest on przykryty śniegiem, lecz jeśli przyjdzie ostra, mroźna pogoda przy jego braku roślina może cierpieć z powodu nadmiernego słońca. Powstaną wówczas na liściach nieładne nekrotyczne plamy. Warto w takim przypadku okryć roślinę czymś przewiewnym. Może to być agrowłóknina, czy gałązki drzew iglastych.

przykładMrozoodporność

Dolna strefa graniczna to USDA 5a z temperaturami do -28,9 °C. Jest zatem rośliną w pełni mrozoodporną na terenie całego kraju. Przy bezśnieżnych i ostrych zimach warto, jak wspomniałam okryć roślinę. Dodatkowym efektem okrycia będzie brak przemarznięcia części pędów, które w takim wypadku nie kwitłyby. Zmniejszyłoby to obfitość kwitnienia tylko do pędów nieuszkodzonych.

Rozmnażanie

Latem( od połowy lipca do końca sierpnia) przez ukorzenianie pędów.

Wysiew nasion najlepiej jesienią lub zimą po stratyfikacji. W dobrych warunkach roślina daje samosiew i wówczas młode siewki mogą stanowić materiał rozmnożeniowy.

Choroby i szkodniki

Nie zaobserwowano.

Zastosowanie

Jest rośliną przydatną do obsadzania skalniaków, skarp, podwyższonych rabat, obrzeży rabat wielogatunkowych. Można jej użyć do zadarniania powierzchni na stanowiskach słonecznych Posiadając większe ilości siewek można obsadzać obrzeża ścieżek ogrodowych. Dobra roślina na upiększanie grobów, czy szerokich i niezbyt głębokich pojemników, na zimę dołowanych w gruncie. Z powodzeniem da się ją wykorzystać do skrzynek balkonowych. Można wówczas potraktować jako roślinę roczną lub skrzynkę zadołować w ogródku. W takim wypadku będziemy mieć coraz większą kępkę pięknie ‚wylewającą’ się ze skrzynki.

Uwagi

Nazwa rodzaju ”Iberis” wywodzi się od łacińskiego ‚hibernalis’ = zimny, lub ‚hibernus’ = zimy. Nawiązanie do warunków w jakich rośliny kwitną, czyli wczesną(zimną) wiosną. Jest jeszcze jedno wytłumaczenie, iż nazwano ją jako roślinę pochodzącą z Iberii, a tak nazywa się cały półwysep na którym leży Hiszpania.

Nazwa gatunkowa ”saxatilis” również pochodzi z łaciny i da się to przetłumaczyć jako skalny lub żyjący na skałach.

Arysuneczek

A

A

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Iberis saxatilis – http://www.greenart.com/plantphotos/

Zdrewniałe pędy+naturalne stanowisko – http://luirig.altervista.org/

Pokrój – http://www.visoflora.com/photos-nature/photo-grand-iberis-saxatilis-2.html

Nasiona – http://proyectos.ipe.csic.es/herbario/en/listado-imagenes.php?galeria=3&p=20

Kwiatostan – http://www.regajal-birding.com/?_escaped_fragment_=galeria

Owoce – http://www.biodiversidadvirtual.org/herbarium/Iberis-saxatilis-L.

Przykład zastosowania – http://1815.ch/lifestyle/wissen/kleine-juwele-zwischen

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: