Dabecja kantabryjska

©

Daboecia cantabrica

Daboecia cantabrica

Opis

Rodzina:Ericaceae

Dabecja to niska, zimozielona krzewinka przypominająca swym wyglądem wrzosiec, lecz o znacznie większych kwiatach. Posiada gęsto rozgałęziony, system korzeniowy blisko powierzchni ziemi. Na korzeniach tych żyją symbiotyczne rodzaje grzybów, proces ten nazywamy mikoryzą. Na powierzchni pojawiają się cienkie, wzniesione pędy.

liścieLiście są drobne, lancetowate, nieco skórzaste z lekko podwiniętymi brzegami. U gatunku i części odmian zielone u innych odmian żółtozielone lub czerwono podbarwione. Na szczytach pędów groniasty kwiatostan złożony z niewielkich, zwisających, obłych kwiatków, mających malutkie 4 łatki wywinięte do góry. W odróżnieniu od wrzosów i wrzośców korona po przekwitnięciu opada. Może ich być do 15 sztuk w kwiatostanie. Kwiaty są oblatywane przez pszczoły i trzmiele. Ponieważ trzmiele nie kwiatymieszczą się w otworze kwiatu więc wygryzają dziurki by dostać się do nektaru. Owocem jest czterokomorowa torebka zawierająca wiele nasion.

U nas powszechnie sprzedawane odmiany to:

‚Atropurpurea’ – kwiaty ciemnofioletowe,

Bicolor’ – kwiaty o różowawych lub karminowych paskach,

‚Praegerae’ – kwiaty ciemnoróżowe

Występowanie

Gatunek występuje na atlantyckich wybrzeżach Portugalii, Hiszpanii południowo-zachodniej Francji oraz w zachodniej Irlandii.

Rośnie wyłącznie na glebach kwaśnych, ubogich w składniki odżywcze z łagodnymi zimami, lecz o bardzo dziełowysokich sumach opadów przekraczających 1000 mm w ciągu roku.

Wysokość

Dorasta do 30-40 cm.

Termin kwitnienia

Od lipca do września

Kolor kwiatu

Podstawowym kolorem jest różowy w różnych odcieniach oraz biały.

Stanowisko

W naturze często rośnie na klifach czyli nadmorskich skałach. Dlatego należy jej zapewnić stanowisko w pełnym słońcu. Tylko wówczas najintensywniej kwitnie. Z uwagi na pochodzenie musimy zadbać by jednocześnie było to stanowisko osłonięte.

Wymagania i pielęgnacja

Najlepsze są gleby mocno kwaśne lecz przepuszczalne. Nowsze odmiany już nieco lepiej radzą sobie z glebami tylko lekko kwaśnymi. Innym wymogiem jest dbanie by ziemia nie przesychała. U nas powietrze jest bardziej suche niż na wybrzeżu, więc przynajmniej w glebie powinna mieć wilgoć. Warto zatem ściółkować ziemię korą, która z jednej strony nie pozwoli nagrzewać się ziemi, a tym samym tracić wilgoć, z drugiej rozkładając się będzie zakwaszać ziemię. Jeśli nasze gleby nie są na tyle kwaśne można je dostosować przygotowując kompost z samych liści. Jest on bardzo kwaśny, a nie ma wad torfu, dodatkowo zasili nam glebę w próchnicę. By roślina zdrowo nam rosła warto przynajmniej raz w roku zastosować nawóz do roślin wrzosowatych np. do azalii. Pamiętajmy także by w miarę możliwości do podlewania używać deszczówki. Woda z kranu szybko podniesie nam odczyn ziemi. Wiosną roślinę przycinamy. Nawet dość radykalne przycięcie jej nie zaszkodzi, dość szybko pojawią się nowe pędy, chyba że przemarzły płytko leżące korzenie.

Roślinę można uprawiać w pojemnikach. Proszę jedynie pamiętać by kupną ziemię do azalii lub innych wrzosowatych dodatkowo wymieszać z drobną korą. Do podlewania najlepiej używać deszczówki, bowiem mała ilość ziemi jest szczególnie podatna na zmianę odczynu przez podlewanie kranówką. By ułatwić roślinie start warto (jeśli to tylko możliwe) przynieść nieco ziemi z miejsc w których rosną wrzosy. Dotyczy to zarówno ogródka jak i pojemników. Zaszczepimy wówczas odpowiednie rodzaje grzybów. Nawożenie roślin w pojemnikach należy przeprowadzać małymi dawkami. Najlepiej 1/4 dawki na tydzień. Uprawiając w pojemniku możemy się pokusić o usuwanie zawiązków owoców co przyczyni się do obfitszego kwitnienia i poprawi kondycję rośliny. Zimę powinna spędzać w temperaturze nie przekraczającej +5 0C. Z uwagi na zimozieloność pomieszczenie powinno być widne.

Mrozoodporność

Przyjmuje się, że roślinka będzie zimotrwała w strefie USDA 7a z temperaturami do -17,7 °C. W naszym kraju jest to wąski pas nad Odrą. Nawet tutaj trzeba jej dać osłonięte stanowisko. Młode rośliny powinny być bezwzględnie okrywane. Ponieważ wymaga światła zimą, więc stosuję lekkie obwiązanie cienkim sznurkiem, a następnie nakrywam plastikową butelką bez dna. Kiedy zapowiadają solidne mrozy dodatkowo nakładam większy, przezroczysty pojemnik jaki pozostał po zabawkach dla dzieci. Tym sposobem zabezpieczam nie tylko przed mrozem, także przed wysuszającymi wiatrami. Robię tak dlatego, że mieszkam w strefie 6b więc niższej niż zalecana.

Rozmnażanie

Nawet jeśli uprawiamy gatunek w naszych warunkach trudno uzyskać w pełni dojrzałe nasiona. Najlepszą zatem metodą są sadzonki półzdrewniałe z piętką, lub odkłady.

Choroby i szkodniki

W naszych warunkach roślina choruje rzadko. Mimo to starajmy się tak podlewać by nie moczyć liści.

Zastosowanie

Nie powinno się sadzić krzewinki w pobliżu drzew i krzewów płytko się korzeniących. Zabiorą potrzebną roślinie wodę. Poza tym uprawiać możemy tam gdzie nam się podoba.

Uwagi

Nazwa rodzaju ”Daboecia” pochodzi od św. Dabeoc, walijskiego misjonarza Irlandii.

Nazwa gatunku ”cantabrica” pochodzi od nazwy obszaru w północno-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego. Największe skupisko tych roślin rosnących dziko znaleziono w Górach Kantabryjskich

rysuneczekA
A
A

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Liście – http://plantsgallery.blogspot.com/2009/08/daboecia-cantabrica-dabecja.html

Kwiaty – http://botany.cz/cs/daboecia-cantabrica/

Dzieło trzmieli – http://dias-com-arvores.blogspot.com/2007/10/urze-minhota.html

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: