Morina długolistna

©

Morina longifolia
Morina longifolia

Opis

Rodzina: Caprifoliaceae

Jest byliną o wzniesionym pokroju i w czasie bardzo łagodnych zim może być częściowo zimozielona. Bez kwiatów wygląda jak siewki ostu. Liście długie do nawet 30 cm, najczęściej równowąskie o zatokowo wcinanym brzegu pokrytym długimi kolcami. Są ciemnozielone i błyszczące. Ponieważ są gęsto osadzone na pędzie tworzą coś w rodzaju rozety. Ponad nie wyrasta długi pęd kwiatostanowy. Kwiaty zebrane w wiele okółków podtrzymywane przez liście podkwiatkowe, najczęściej krótkie i naprzeciwległe, lecz również z kolcami. Kwiatków w okółku jest bardzo dużo. Mają długą rurkę zakończoną pięciołatkową koronką. Są zapylane przez ćmy. Z uwagi na sporą ilość nektaru i delikatny zapach w czasie dnia przyciągają liczne owady. Niezapylone przez owady kwiaty podlegają samozapyleniu z uwagi na specyficzną budowę słupka. Owocem jest niełupka mająca około 4 mm długości. Chcąc zebrać nasiona, z uwagi na kolce lepiej ściąć całe kwiatostany, lub pociąć pęd na poszczególne okółki kiedy nasiona nadają się do zbioru. Na kilka dni włożyć do papierowej torby. Po doschnięciu można potrząsnąć torbą by poszczególne owoce same się osypały.

Wprawdzie w ogrodach pojawiają się rzadko, ale można spotkać się z innymi gatunkami.

Morina persica jest podobna do M. longifolia, ale ma dużo wyższe kwiatostany i bardziej kolczaste liście.

Morina coulteriana ma jasnożółte kwiaty.

Występowanie

wiosnąNaturalnie występuje w Himalajach. Rośnie na otwartych stokach na wysokości nawet 4000 metrów npm.

Wysokość

Między 60 a 90 cm.

Termin kwitnienia

Zaczyna kwitnąć pod koniec czerwca i kwitnie bardzo długo. W chłodniejsze lata kończy kwitnąć w połowie sierpnia. W czasie gorącego kwiatostanlata kwitnienie jest nieco krótsze.

Kolor kwiatu

Kiedy się rozwijają są prawie białe i różowieją po zapyleniu, dlatego w kwiatostanie mamy oba te kolory.

Stanowisko

W zasadzie pełne słońce. Ponieważ jest to roślina wysokogórska i woli niższe temperatury, więc posadźmy ją tak by popołudnie spędzała w delikatnym cieniu. To znaczy powinien to być cień jaki daje latem np. brzoza lub nieco wyższa roślina, a nie cień wywołany budynkiem. Będzie dłużej kwitła.

Wymagania i pielęgnacja

Z uwagi na wysiłek jaki roślina wkłada w długie pokrójkwitnienie, a później wiązanie sporej ilości nasion trzeba jej zapewnić dobrą ziemię. Wzbogaćmy ją sporą dawką kompostu. Podstawowym warunkiem dobrej uprawy jest przepuszczalność podłoża. Morina jest bardzo wrażliwa na zimową wodę, choć lubi wilgoć w czasie okresu wegetacji. Po posadzeniu zapewnijmy jej wilgotne podłoże bowiem korzenie nie są zbyt imponujące. W swym naturalnym środowisku ma niższe temperatury latem i nawet jak nie pada to mgły zapewniają dostatek wilgoci, natomiast zimą ziemia zamarza na wiele miesięcy, brak więc wówczas wolnej wody. Dlatego rośliny wysokogórskie są dość trudne do utrzymania przez zimę w dolinach i najczęściej obwinia się o to mróz, a winna jest woda. Nawożenie gleb powinno ograniczać się do wiosennej dawki nawozów o pełnym składzie.

Roślinę można uprawiać w pojemnikach, (jest to roślina na duży balkon) pod warunkiem, że mamy gdzie zimować doniczki. Na balkonie ich zimowanie jest wątpliwe nawet po zabezpieczeniu.

Mrozoodporność

Bezpieczna, dolna granica mrozoodporności to USDA strefa 6a z temperaturami do -23,3 °C. Oczywiście pod warunkiem zabezpieczenia przed nadmiarem wody w zimie. Roślinę można uprawiać na naszym biegunie zimna, ale będzie wymagała stanowisk osłoniętych i lepiej zabezpieczonych. Pamiętajmy, że ta roślina ginie przede wszystkim z powodu gnicia korzeni. Mróz tylko kończy sprawę.

Rozmnażanie

O metodzie zbioru nasion już pisałam. Nasiona wymagają stratyfikacji. Kto ma swoje nasiona może późną jesienią wysiać je do koszyczka na cebule wypełnionego ziemią. Nasiona cienko przykryć i zadołować w ogrodzie. Zabezpieczyć przed nadmiarem wody i czekać aż zima zrobi swoje. Siewki mają pewną wadę szybko pojawiają się liście, lecz bardzo wolno budują korzeń. Z tego powodu warto przez jeden sezon uprawiać je w doniczkach i już mocne wsadzić do ziemi. Rośliny z nasion nie muszą kwitnąć w następnym roku, czasem zajmie im to do 4 lat. Plewiąc wiosną należy uważać by nie wypielić tych ‘ostów’.

Z uwagi na palowy system korzeniowy nie polecam dzielenia roślin, choć to możliwe wymaga niemałej wprawy i sadzonki takie bardzo długo się regenerują. Lepszym sposobem jest wykonanie sadzonek korzeniowych.

Choroby i szkodniki

Czasem ślimaki mogą sprawić kłopot.

Zastosowanie

To efektowna i ciekawa roślina o gęstych liściach, więc można posadzić ją w miejscach dobrze widocznych.

Uwagi

Nazwa rodzaju ”Morina” jest ukłonem w stronę francuskiego lekarza i botanika Louis-Pierre Morin(1635/1715).

Nazwa gatunku ”longifolia” to połączenie dwóch łacińskich słów ‘longus’ = długi i ‘folium’ = liść.

W ubiegłym roku można było kupić sadzonki

http://kwietnik.com.pl/pl/p/morina-wielkolistna-lac.-Morina-longifolia-kod-3869/7035

http://ogrodkomercyjny.pl/sklep/product/2/207/morina_longifolia/565

Arysuneczek
A
A

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Kwiatostan – http://davesgarden.com/guides/pf/showimage/378990/

Pokrój – http://www.kerusten.net/article-prospere-dans-les-cailloux-la-morina-124128953.html

Wiosną – http://www.biolib.cz/IMG/GAL/61446.jpg

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: