Azalia tępolistna

©

Rhododendron obtusum

Rhododendreon obtusum

Opis

Rodzina: Ericaceae

Gatunek, jest to mały, wolno rosnący krzew o mocno rozgałęzionej koronie przypominającej spłaszczoną kulę. Niezdrewniałe części pędów i listki pokryte są małymi włoskami. Krzewy wytwarzają dwa rodzaje liści. Liście wiosenne są większe, rozmieszczone na całej długości pędu i nieco mniej skórzaste. Opadają przed zimą. Latem pojawiają się mniejsze odwrotnie jajowate liście o wyraźnie ciemnozielonym i błyszczącym wierzchu. Umieszczone na szczytach pędów w większości są zimozielone. Ilość liści jakie przeżywają zależy od mrozu i bardziej lub mniej osłoniętego stanowiska.

Kwiaty w kształcie lejka do 4 cm średnicy. Jest ich od jednego do trzech na wierzchołku pędu. Trzeba o nie dbać bowiem bardzo niskie temperatury uszkadzają część pąków kwiatowych. Owocem jest mała owłosiona torebka z łezkowatymi w kształcie nasionami. Pamiętajmy, uprawa większej ilości odmian powoduje, że na pewno nie uzyskamy z nasion czystego gatunku, jako że azalie łatwo się krzyżują.

Ten gatunek był wykorzystywany do tworzenia, uprawianych u nas w mieszkaniach azalii japońskich z grupy ”Kurume”.

owoce-nasionaWystępowanie

Gatunek pochodzi z Japonii. Poza Japonią do uprawy trafił w 1844 roku w Anglii.

Wysokość

Od 0,5 do 1,0 m.

Termin kwitnienia

Gatunek w maju, odmiany wokół tego terminu.

Kolor kwiatu

Roślina gatunkowa ma kwiaty w kolorze różowym, u odmian występuje biały, różowy, łososiowy, lub czerwony.

Stanowisko

Kto ma taką możliwość, proszę wejść do tunelu foliowego w czasie słonecznej pogody. Będzie miał namacalne pojęcie co znaczy określenie – jak najwidniej z ograniczonym dostępem słońca. Prawie wszystkie azalie wolą takie właśnie światło. Nie ma wówczas kłopotów z pełnią kwitnienia, ani z więdnięciem podczas zimowych słonecznych dni.

w dniczceWymagania i pielęgnacja

Jeśli ktoś wybrał się do lasu nawet po silnych deszczach nie zobaczy w nim kałuż, chyba że na ścieżkach. To jest efekt przepuszczalności podłoża. Leśne gleby zawierają ogromne ilości próchnicy. Takie same gleby lubią nasze azalie. Leśne gleby są kwaśne co jest OK, ale raczej ubogie, a nam chodzi o żyzność przy zachowaniu wcześniejszych parametrów. Duża ilość próchnicy będzie miała wpływ na dobrą gospodarkę wodną i nie pozwoli składnikom być szybko wypłukanym do tzw. podglebia. I jeszcze jeden plus wysokiej zawartości próchnicy to duża ilość powietrza w glebie przy jej doskonałej wilgotności. Azalie są bardzo wrażliwymi roślinami na ten ostatni czynnik.

By zwiększyć ilość próchnicy w naszych zmineralizowanych glebach wystarczy dodatek znacznej ilości kompostu. W przypadku roślin kwasolubnych zwykły kompost nie wchodzi w grę, ma zbyt wysoki odczyn. Doskonały byłby kompost z samych liści i igieł. Można go przygotowywać osobno, w workach foliowych postawionych gdzieś na uboczu w zacienionym miejscu. Worki powinny być spore i mieć centymetrowej wielkości otwory na dnie worka w ilości około 4 sztuk na 10 cm kwadratowych. Tam powinny trafiać wszystkie liście, igły, szyszki, rozdrobnione gałązki roślin iglastych. Jako zaczynu można dać wiadro ziemi z lasu na 120 litrowy worek. Taki kompost trzeba wzbogacić nawozami do azali, rododendronów czy roślin iglastych bowiem sam w sobie jest bardzo jałowy, lecz wybitnie kwaśny. Serdecznie odradzam torf. Ma on jedną wielką wadę z punktu widzenia rośliny uprawianej w gruncie. Zarówno wodę jak i składniki wiąże tak silnie, że rośliny nie mają z tego pożytku, a w czasie suszy będzie dodatkową bibułą wyciągającą z ziemi każdą kropelkę wody. Te same wiązania w kompoście są na tyle mocne by utrzymać wodę i składniki w zasięgu korzenia, lecz na tyle słabe, by korzenie poprzez swoje wydzieliny łatwo sobie poradziły z tymi wiązaniami. Czasem warto włożyć więcej wysiłku niż ten na zakup torfu. W kolejnym roku nawożenie rozpoczynamy tuż przed ruszeniem wegetacji, drugi raz – dając nawóz wieloskładnikowy – w momencie końca kwitnienia i trzeci – nawóz o zwiększonej ilości fosforu i potasu. Fosfor pozwoli zainicjować maksymalną ilość pąków, a potas ułatwi zdrewnienie pędów, co zwiększy gwarancję dobrego przezimowania.

Młode rośliny posadzone pojedynczo, czy w grupach należy osłaniać na zimę, szczególnie jeśli nie możemy im zapewnić osłoniętego stanowiska.

Próba uprawy tej azali w doniczce jest całkiem możliwa pod warunkiem, że mamy gdzie roślinę zimować. Od grudnia do końca marca powinny mieć nie tylko widno, ale i temperaturę między 8° – 10 °C. Podczas przesadzania używamy ziemi do roślin kwasolubnych, ale wymieszajmy ją z rozdrobnioną korą, a najlepiej wermikulitem. Do podlewania używamy deszczówki lub przynajmniej przegotowanej. Może być woda z rozmrażania lodówki. Zimą unikać jej nadmiaru.

Mrozoodporność

W gruncie, na stanowiskach osłoniętych i przy pewnej ochronie poradzi sobie w strefie USDA 6b z temperaturami do -20,6 0C. W doniczce nie poradzi sobie nawet w strefie USDA 7a zostawiona na balkonie, chyba że zafundujemy jej styropianowe pudełko i ochronę z agrowłókniny zimowej na wierzch.

Rozmnażanie

Gatunek można rozmnażać z nasion, choć nie polecam. Odmiany przez sadzonki półzdrewniałe, lecz trzeba je trzymać w temperaturze nie niższej jak 20 0C i stosować ukorzeniacze.

Choroby i szkodniki

Przygotowuję post o chorobach i szkodnikach wszystkich rododendronów.

Zastosowanie

Rabaty, skalniaki, pojemniki. Pojedynczo, lub w małych grupach.

Uwagi

Nazwa rodzaju ”Rhododendron” to połączenie dwóch greckich wyrazów ‘rhodon’ = róża i ‘dendron’ = drzewo.

Nazwa rodzaju ”Azalia” pochodzi z greki gdzie słowo ‘azaleos’ =na sucho. Odniesienie do bardziej suchych miejsc, w których te rośliny rosną.

Nazwa gatunku ”obtusum” pochodzi z łaciny gdzie słowo ‘obtusus’ = tępy, zaokrąglony. Odniesienie do kształtu liści.

Arysuneczek
A
A

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

http://smith.edu/gardens/bgilib/web/imageFrameset.php latin_name=Rhododendron+x+obtusum

W doniczce – http://www.dergartenbau.ch/fachbeitraege

Odpowiedzi: 4 to “Azalia tępolistna”

  1. Barbara Says:

    Pani Zoju, kupiłam azalię z nazwą na metce (bez podania producenta, niestety, ale skusił mnie zdrowy wygląd krzewu i uwaga w opisie, że pachnąca) – azalia nadmorska rhododendron atlantica. Nic o niej nie mogę znależć a w opisie jest podane, że powinna rosnąć w miejscu słonecznym, co trochę mnie zaskoczyło, mam kilka azalii, wszystkie (świetnie!) rosną w półcieniu. Proszę parę słów o tej azalii ……. Jak zawsze dziękuję za pomoc i dzielenie się wiedzą :))

    • zojalitwin Says:

      Proszę uprawiać jak pozostałe azalie. To są tzw. naturalne hybrydy, czyli stworzone przez naturę. Można je uprawiać na bardziej słonecznych stanowiskach lecz ziemia powinna być stale wilgotna. Najpiękniej kwitną jeśli mają do 10 godzin chłodnego słońca. Typowy półcień to 6 godzin pełnego słońca. Zatem może Pani dać im takie same warunki jak pozostałym azaliom.

  2. Wojciech Pomianowski Says:

    Po raz kolejny przekonuję się jak dużą wiedzę ma Pani o roślinach i warunkach środowiskowych. Jestem miłośnikiem rododendronów i czytam wiele na ich temat. Ten opis jest wybitny i rzadko kiedy spotyka się taką przenikliwość nawet wśród specjalistów od rododendronów. Szkoda, że witryna nie ma wersji angielskojęzycznej, bo może Pani śmiało konkurować z najlepszymi blogami ogrodniczymi.

    • zojalitwin Says:

      Oni mają swoje warunki, znacznie się różniące od naszych a ja skupiam się na tym by pomóc przede wszystkim krajowym wielbicielom roślin. Proszę mi wierzyć, że w moim wieku są ludzie którzy przeżyli doświadczenie zwane wyścigiem szczurów i mają go serdecznie dość bo znają jego cenę i skutki. Dlatego konkurowanie z kimkolwiek nie jest dla mnie.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: